Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 16 grudnia 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 2646/15, na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), wezwano "A." Spółkę z o.o. w Z. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] kwietnia 2015 r. w wysokości 10.000 zł, stosownie do § 2 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193).
Odpis zarządzenia doręczono skarżącej w dniu 29 grudnia 2015 r.
W dniu 4 stycznia 2016 r. skarżąca spółka wniosła zażalenie na to zarządzenie, wnosząc o jego uchylenie i ustalenie wpisu stałego w sprawie w wysokości 200 zł.
W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że przedmiotem skargi jest wniosek o stwierdzenie nieważności, uchylenia lub zmiany dokumentu (wydanie pozwolenia radiowego bez podstawy prawnej i z naruszeniem zakresu kompetencji Prezesa UKE), od której to skargi bez względu na przedmiot sprawy, pobiera się wpis stały w wysokości 200 zł, stosownie do § 2 pkt 5 rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie, choć z innych przyczyn niż wskazane w jego treści.
W zażaleniu "A." Sp. z o.o. zarzuciła naruszenie skarżonym zarządzeniem § 2 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym wpis stały wynosi w sprawach skarg dotyczących koncesji, zezwoleń lub pozwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie radiofonii i telewizji – 10.000 zł. Zdaniem wnoszącej zażalenie wpis sądowy od skargi w niniejszej sprawie powinien wynosić 200 zł – jako ustalony na podstawie § 2 ust. 5 ww. rozporządzenia, zgodnie z którym, wpis stały w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu, bez względu na przedmiot sprawy, pobiera się w wysokości 200 zł.
Wobec treści zażalenia niezbędne jest przede wszystkim ustalenie objętego skargą aktu, a następnie rozważenie, czy został on wydany w jednym z przewidzianych w § 2 ust. 5 cyt. rozporządzenia trybów.
I tak, zgodnie z treścią skargi "A." Sp. z o.o. zaskarżyła pozwolenie radiowe znak DZC.WRT.51511.78.2015.2 z dnia 24 kwietnia 2015 roku wydane przez Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej dla B. Sp. z o.o. i Diecezji [...]. W podstawie prawnej zaskarżonej decyzji – pozwolenia radiowego - Prezes UKE wskazał m. in. art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.; dalej: k.p.a.) oraz stwierdził, że udziela pozwolenia radiowego C. Sp. z o.o. po rozpatrzeniu jej wniosku w tym przedmiocie. Decyzja nie została wydana w trybie wznowienia postępowania o udzielenie pozwolenia radiowego, stwierdzenia jego nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia, wobec powyższego wezwanie skarżącej do uiszczenia wpisu na podstawie § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, byłoby nieprawidłowe.
W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że przedmiotem skargi jest wniosek o stwierdzenie nieważności, uchylenia lub zmiany pozwolenia radiowego. Trzeba zatem wyjaśnić, że przedmiotem skargi jest decyzja – pozwolenie radiowe, zaś wniosek o stwierdzenie nieważności, uchylenie lub zmianę pozwolenia radiowego jest wnioskiem skargi, niemającym znaczenia dla ustalenia podstawy prawnej należnego wpisu sądowego.
Wobec powyższego należy uznać, że argumenty zawarte w zażaleniu spółki nie były skuteczne. Jednakże Naczelny Sąd Administracyjny, niezwiązany granicami tego środka odwoławczego, uznał, że zaskarżone zarządzenie należy uchylić z przyczyn poniżej przedstawionych.
Zgodnie ze wskazanym w zaskarżonym zarządzeniu § 2 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wpis stały wynosi w sprawach skarg dotyczących koncesji, zezwoleń lub pozwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie radiofonii i telewizji – 10.000 zł.
Wysokość wpisu stałego wynikającego z § 2 ust. 2 powołanego rozporządzenia zależy od jednoczesnego wystąpienia dwóch przesłanek: pierwszej ogólnej, że skarga dotyczy koncesji, zezwolenia lub pozwolenia na prowadzenia działalności gospodarczej i drugiej szczegółowej, że dotyczy ona określonego w poszczególnych punktach tego paragrafu zakresu tej działalności (tak też NSA w postanowieniu z dnia 22 lutego 2006 r., sygn. akt II GZ 13/06).
Przepisy powołanego aktu wykonawczego nie definiują prowadzenia działalności gospodarczej. Podejmowanie, wykonywanie i zakończenie działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz zadania organów w tym zakresie reguluje zaś ustawa z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2015 r., poz. 584 ze zm.). Ustawa ta wskazuje działalność, wykonywanie której wymaga uzyskania koncesji albo zezwolenia (art. 46 ust. 1 oraz art. 75 ust. 1).
W podstawie prawnej zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu jak już wyżej zaznaczono, wskazano § 2 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a zatem przepis określający wpis sądowy w sprawach skarg dotyczących koncesji, zezwoleń lub pozwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie radiofonii i telewizji. I tak, istotnie art. 46 ust. 1 pkt 5 u.s.d.g. wskazuje, że uzyskania koncesji wymaga wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie rozpowszechniania programów radiowych i telewizyjnych, (...). Z przepisem tym koresponduje art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji (Dz. U. z 2016 r. poz. 639). Trzeba jednak zwrócić uwagę na zadania radiofonii i telewizji, jakie określa przepis art. 1 ust. 1 ww. ustawy. Zadaniami tymi są: dostarczanie informacji, udostępnianie dóbr kultury i sztuki, ułatwianie korzystania z oświaty, sportu i dorobku nauki, upowszechnianie edukacji obywatelskiej, dostarczanie rozrywki, popieranie krajowej twórczości audiowizualnej, a realizacja tych zadań odbywa się przez dostarczanie usług medialnych.
Z treści powyższego przepisu wynika zatem, że przedmiot rozpoznawanej sprawy, tj. decyzja o pozwoleniu radiowym, pozostaje poza zakresem regulacji ustawy o radiofonii i telewizji. W konsekwencji ustalenie zaskarżonym zarządzeniem wpisu na podstawie § 2 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia należało uznać za wadliwe.
Jak już wskazano, przedmiotem skargi jest pozwolenie radiowe, wydane – jak wynika z jego treści - na podstawie przepisów ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. z 2014 r., poz. 243 ze zm.).
Prawo telekomunikacyjne w art. 1 ust. 1 pkt 1 wprowadza pojęcie działalności telekomunikacyjnej, obejmujące świadczenie usług telekomunikacyjnych, dostarczanie sieci telekomunikacyjnych lub świadczenie usług towarzyszących, a następnie w pkt. 4 wskazuje, że Prawo telekomunikacyjne reguluje warunki podejmowania i wykonywania działalności polegającej na m. in. świadczeniu usług telekomunikacyjnych, w tym sieci i usług służących rozpowszechnianiu lub rozprowadzaniu programów radiofonicznych i telewizyjnych. Sprecyzowanie tej ogólnej normy znajduje się m. in. w art. 143 ust. 1 Prawa telekomunikacyjnego stanowiącym, że używanie urządzenia radiowego (zdefiniowanego w art. 2 pkt 45 powołanej ustawy) wymaga posiadania pozwolenia radiowego.
Jeżeli zatem przedmiotem skargi jest pozwolenie radiowe, o jakim mowa w art. 143 ust. 1 Prawa telekomunikacyjnego, to za podstawę określenia wpisu sądowego należy przyjąć przepis § 2 ust. 2 pkt 14 rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Określony tym przepisem wpis stały – w kwocie 8.000 zł - dotyczy bowiem pozwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie łączności, w tym telekomunikacji, bez usług pocztowych.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 185 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 oraz art. 198 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.