Uzasadnienie
M. M. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. 4 postanowienia Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia [...] czerwca 2013 r.
Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. zarządzeniem z dnia 2 sierpnia 2013 r., wydanym na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) zarządził rozdzielenie skarg na poszczególne postanowienia Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w K. i każdą z tych skarg zarejestrował pod inną, odrębną sygnaturą.
Skarga M. M. na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w K. z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Ke 672/13. W sprawie tej Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. zarządzeniem z dnia 2 sierpnia 2013 r. – na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) – wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 złotych, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
W piśmie zatytułowanym "zażalenie, wnioski, skarga i oświadczenia" M. M. domagał się uchylenia zarządzenia o rozdzieleniu skargi oraz zarządzenia o wpisie. W uzasadnieniu stwierdził, że rozdzielenie skargi ma na celu wyłudzenie od niego czterokrotnie większych opłat za jej rozpatrzenie, a na co wskazuje fakt przysłania 4 zarządzeń o wezwaniu do uiszczenia wpisu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżone zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K., wzywające skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego, odpowiada prawu.
Na wstępie wyjaśnić należy, że niniejsza sprawa dotyczy skargi na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia.
W myśl art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Do pism wszczynających postępowanie należy skarga. Stosownie zaś do treści art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku braku opłaty przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3). Z powyższych przepisów wynika zatem, że strona skarżąca zobowiązana jest do uiszczenia wpisu sądowego od każdej wniesionej skargi.
Wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania wpisu określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wydane na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 233 p.p.s.a. Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia, wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym wynosi 100 zł. Skoro przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie było postanowienie stwierdzające niedopuszczalność zażalenia, to wysokość należnego od skargi wpisu sądowego w kwocie 100 złotych została określona prawidłowo.
Na marginesie wskazać należy, że na zarządzenie wydane w przedmiocie rozdzielenia skarg nie przewidziano w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi możliwości wniesienia zażalenia, a to oznacza w konsekwencji, że nie może ono być w tym trybie kwestionowane.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 oraz art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.