Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił zażalenie J. G. na postanowienie WSA w W. z dnia 27 maja 2015 r. odmawiające przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym, w sprawie ze skargi J. G. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] maja 2014 r. w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że postanowienie z dnia 27 maja 2015 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 8 czerwca 2015 r., wobec czego siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia upływała w dniu 15 czerwca 2015 r.
Skarżący zażalenie nadał w placówce pocztowej w dniu 16 czerwca 2015 r. tym samym uchybił terminowi do wniesienia zażalenia, określonemu w art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.).
Taki stan sprawy powodował w ocenie Sąd I instancji, że zażalenie podlegało odrzuceniu.
J. G. zażaleniem zaskarżył postanowienie Sądu I instancji wnosząc o jego uchylenie w całości. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że bezspornie odrzucone zażalenie wniósł w dniu 16 czerwca 2015 r. Wobec okoliczności, że "w tym terminie siedem dni jest niedziela i wolny dzień" termin podlegał przesunięciu o jeden dzień co "dawało" 16 czerwca 2015 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z treścią art. 194 § 2 p.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia.
W sprawie, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 maja 2015 r. odmawiające skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym doręczono zostało stronie w dniu 8 czerwca 2015 r. co niewadliwie został ustalone przez Sąd I instancji. W takim stanie sprawy nadanie w placówce operatora pocztowego przesyłki zawierającej zażalenie w dniu 16 czerwca 2015 r., co wynika bezspornie z uwidocznionego na kopercie zawierającej tą przesyłkę odcisku stempla pocztowego, oznaczało wniesienie środka odwoławczego z uchybieniem terminu do dokonania tej czynności, albowiem, co również prawidłowo wskazał Sąd I instancji, termin ten upływa z dniem 15 czerwca 2015 r. Prawidłowość opisanych ustaleń faktycznych powodowała, że postanowienie Sądu I instancji było niewadliwe wobec zaistnienia przesłanek obligujących do odrzucenia wniesionego środka zaskarżenia – zażalenia na postanowienie w przedmiocie prawa pomocy.
Niezasadna jest argumentacja skarżącego zawarta w niniejszym zażaleniu wskazująca, że termin do wniesienia zażalenia uległ "przesunięciu" wobec tego, iż siódmy dzień przypadła w niedzielę – dzień wolny od pracy. Istotnie, zgodnie z art. 83 § 1 i 2 p.p.s.a. termin oblicza się według przepisów prawa cywilnego z zastrzeżeniem, że jeśli ostatni dzień terminu przypada w sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych do pracy. W przedmiotowej sprawie powołany przepis, jego § 2, miałby zastosowanie wyłącznie w przypadku gdyby ostatni dzień terminu do skutecznego wniesienia zażalenia, a więc 15 czerwca 2015 r., przypadała w niedzielę. Taka sytuacja nie miała jednak miejsca. Dzień 15 czerwca 2015 r. był poniedziałkiem, nie zaś jak błędnie wywodził skarżący niedzielą, wobec czego "przesunięcie" terminu, o którym mowa w przywołanym art. 83 § 2 p.p.s.a. nie mogło zostać zastosowane.
Ostatni dzień termin przypadła, bowiem w dniu roboczym, w którym skarżący mógł podjąć niezbędne czynności celem dochowania ustawowego terminu do wniesienia zażalenia na kwestionowane przez niego postanowienie z dnia 27 maja 2015 r.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.