Uzasadnienie
Objętym zażaleniem postanowieniem z dnia 25 lipca 2018 r. sygn. akt VI SA/Wa 3194/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. A. na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie zwrotu wniosku o dopuszczenie do egzaminu notarialnego.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że A. A. (dalej: skarżący) zarządzeniem z dnia 11 grudnia 2015 r. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej na wyżej opisane postanowienie Ministra Sprawiedliwości skargi w kwocie 100 złotych, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało prawidłowo doręczone skarżącemu w dniu 5 stycznia 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. -13 akt sądowych). W terminie do uiszczenia wpisu od skargi skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został uwzględniony, bowiem WSA w Warszawie postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2017 r., sygn. VI SA/Wa 3194/15 utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 5 kwietnia 2017 r. o odmowie przyznania skarżącemu pomocy w zakresie całkowitym.
Następnie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 21 lutego 2018 r. o sygn. akt II GZ 47/18 oddalił zażalenie skarżącego na zarządzenie z dnia 11 grudnia 2015 r. wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych.
Kolejnym zarządzeniem z dnia 7 czerwca 2018 r. Sąd I instancji wezwał skarżącego do wykonania, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, prawomocnego zarządzenia z dnia 11 grudnia 2015 r. Wezwanie zobowiązujące skarżącego do uiszczenia wpisu zostało mu prawidłowo doręczone w dniu 23 czerwca 2018 r., zatem siedmiodniowy termin na jego wykonanie upłynął w dniu 2 lipca 2018 r.
Zważywszy, że w terminie tym wpis nie został uiszczony Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; w skrócie: p.p.s.a.).
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący, domagając się jego uchylenia jako niezgodnego ze stanem faktycznym i prawnym.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania.
Inny rygor nieuiszczenia opłaty został przewidziany dla niektórych pism wymienianych w p.p.s.a., tj. dla skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia oraz skargi o wznowienie postępowania, które podlegają wpisowi sądowemu. Jak stanowi bowiem § 3 art. 220 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W okolicznościach rozpoznawanej sprawy nie ma wątpliwości, że skarżący – pomimo prawidłowego wezwania – nie uiścił wpisu od skargi, dlatego zasadnie Sąd I instancji skargę tę odrzucił.
Należy w tym miejscu podkreślić, że w zażaleniu skarżący nie podważył żadnej z wymienionych okoliczności dotyczących kwestii opłacenia wpisu od skargi, ani nie wskazał, w jaki sposób zaskarżone postanowienie narusza prawo.
Ze wskazanych powodów NSA na podstawie art. 184 w związku art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.