Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rz. postanowieniem z dnia 29 lipca 2015 r. o sygn. akt I SAB/Rz 7/15, orzekając na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. odrzucił skargę kasacyjną A. Sp. z o.o. w J. (dalej jako Spółka) od postanowienia z dnia 15 lipca 2015 r. odrzucającego skargę Spółki na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w sprawie wydania decyzji o nieważności postanowienia zmieniającego kod tytułu ubezpieczenia.
Wyjaśniając motywy podjętego rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że postanowieniem z dnia 15 lipca 2015 r. skarga Spółki na bezczynność ZUS została odrzucona. W dniu 17 lipca 2015 r. Spółka, z wykorzystaniem elektronicznej platformy usług administracji publicznej (ePUAP), wniosła sporządzone osobiście zażalenie, które zostało podpisane za pomocą podpisu elektronicznego. Tak wniesione pismo Sąd potraktował jako skargę kasacyjną i stwierdził, że skoro Spółka była prawidłowo pouczona o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 15 lipca 2015 r., a pomimo to nie dochowała przymusu adwokacko-radcowskiego z art. 175 p.p.s.a., to skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu jako zawierająca nieusuwalny brak formalny.
W zażaleniu wniesionym do Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: NSA) drogą elektroniczną oraz podpisanym podpisem elektronicznym, Spółka domagała się uchylenia postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej.
Przewodniczący Wydziału [...] WSA w Rz. zarządzeniem z dnia 4 sierpnia 2015 r. wezwał Spółkę do uzupełnienia braków formalnych zażalenia poprzez jego podpisanie, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie doręczono skarżącej w dniu 7 sierpnia 2015 r.
W piśmie z dnia [...] sierpnia 2015 r. złożonym za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej, popisanym elektronicznie, skarżąca wyjaśniła, że wezwanie jest niezasadne, ponieważ zażalenie spełnia wymogi ustawowe.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie należało odrzucić.
Z treści art. 194 § 3 p.p.s.a. wynika, że zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 tej ustawy, każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis powinien być własnoręczny, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 ustawy, które w tej sprawie nie występują. Przypomnieć ponadto należy, że w uchwale 7 sędziów NSA z dnia 12 maja 2014 r. o sygn. akt I OPS 10/13 (publik. ONSAiWSA z 2014 r. nr 5, poz. 70; dostępnej również w Internecie w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych), rozstrzygnięto, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym – z uwagi na treść art. 46 p.p.s.a. – nie jest dopuszczalne wniesienie do sądu pisma opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (Dz. U. z 2013 r., poz. 262), za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Zatem złożony pod zażaleniem podpis elektroniczny jest bezskuteczny.
W sytuacji braku własnoręcznego podpisu, sąd wzywa stronę do usunięcia braku formalnego pisma przez jego podpisanie.
W niniejszej sprawie stosowne wezwanie doręczono skarżącej w dniu 7 sierpnia 2015 r. Skarżąca wezwania nie wykonała, a skoro tak, to uznać należy, że zażalenie zawiera nieuzupełniony brak formalny, skutkujący odrzuceniem zażalenia.
Z wymienionych powodów oraz na podstawie art. 178 i art. 197 § 2 p.p.s.a. NSA postanowił jak w sentencji.