Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 12 kwietnia 2013 r., sygn. akt VI SA/Wa 2509/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalił skargi M.W. na siedem decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2012 r. w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu bez uiszczenia opłaty elektronicznej.
Pismem z dnia 16 kwietnia 2013 r. skarżący złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 12 kwietnia 2013 r. Jednocześnie skarżący uiścił opłatę kancelaryjną w kwocie 100 zł na rachunek bankowy Sądu.
Zarządzeniem z dnia 22 kwietnia 2013 r. Przewodniczący Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. wezwał do uzupełnienia opłaty kancelaryjnej o kwotę 600 zł za odpis orzeczenia z uzasadnieniem.
W zażaleniu M.W. domagał się uchylenia zarządzenia o uzupełnieniu opłaty kancelaryjnej.
Zarzucił naruszenie:
- - § 2 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192) poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w niniejszej sprawie i nałożenie na skarżącego obowiązku uzupełnienia opłaty kancelaryjnej w kwocie 600 zł w sytuacji, gdy w sprawie VI SA/Wa 2509/12 został wydany tylko jeden wyrok i skarżący złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia i doręczenie tylko tego jednego wyroku z uzasadnieniem;
- - art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej jako p.p.s.a.) poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na wezwaniu skarżącego do uzupełnienia opłaty kancelaryjnej w sytuacji, gdy skarżący uiścił opłatę w odpowiedniej wysokości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy wskazać, że na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. na podstawie art. 111 § 2 p.p.s.a. postanowił połączyć sprawy o sygnaturach VI SA/Wa 2509/12; VI SA/Wa 2510/12; VI SA/Wa 2511/12; VI SA/Wa 2512/12; VI SA/Wa 2513/12; VI SA/Wa 2514/12; VI SA/Wa 2515/12 do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia i prowadzić dalej pod sygnaturą akt VI SA/Wa 2509/12. W tym dniu został wydany jeden wyrok obejmujący siedem spraw administracyjnych. Na wniosek skarżącego zostało sporządzone jedno uzasadnienie.
Zgodnie z art. 111 § 2 p.p.s.a. Sąd może zarządzić połączenie kilku oddzielnych spraw toczących się przed nim w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia, jeżeli pozostają one ze sobą w związku. Z przepisu tego wynika, że możliwe jest zarówno połączenie spraw do łącznego rozpoznania, jak i do łącznego rozstrzygnięcia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. skorzystał z możliwości łącznego rozpoznania wspólnego wyrokowania, wydając w siedmiu sprawach jedno rozstrzygnięcia i sporządzając jedno uzasadnienie.
Stosownie do art. 234 § 2 p.p.s.a. opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządzi ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek. Przepisów art. 220 p.p.s.a. nie stosuje się.
Podkreślenia wymaga, że opłata kancelaryjna należy do kategorii opłat sądowych stanowiących dochody budżetu państwa, która nie jest zależna od rodzaju spraw, lecz od rodzaju czynności podejmowanej w sprawie. Takiej opłacie podlegają jedynie czynności wymienione w art. 234 i 235 p.p.s.a. Jedną z takich czynności wskazaną w art. 234 § 2 p.p.s.a. jest sporządzenie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
Zaskarżonym zarządzeniem Przewodniczący Wydziału VI wezwał skarżącego do uzupełnienia opłaty kancelaryjnej o kwotę 600 zł. Zarządzenie to narusza prawo. Naczelny Sąd Administracyjny stoi na stanowisku, że wyrokiem z dnia 12 kwietnia 2013 r., sygn. akt VI SA/Wa 2509/12, zostało rozpoznanych siedem spraw sądowadministracyjnych, bowiem połączenie kilku oddzielnie prowadzonych spraw do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia nie oznacza, że takie połączenie utworzyło z nich jedną sprawę. Jednakże błędne byłoby pobranie opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia, przyjmując niejako, że każdy odpis orzeczenia dotyczy jednej ze spraw sądowadministracyjnych. W art. 234 § 2 p.p.s.a. wskazane jest bowiem, że opłatę kancelaryjną pobiera się za odpis orzeczenia z uzasadnieniem. Skoro zatem wniosek skarżącego dotyczył odpisu jednego wyroku i jednego uzasadnienia, bezzasadnym było żądanie uzupełnienia opłaty kancelaryjnej o kwotę 600 zł.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oraz art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.