Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 24 lipca 2013 r., sygn. akt V SA/Wa 1552/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odmówił J. G. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 27 listopada 2012 r., sygn. akt V SA/Wa 1552/12 w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2012 r. w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.
Sąd I instancji podał w uzasadnieniu, że prawomocnym od dnia 28 grudnia 2012 r. wyrokiem z 27 listopada 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalił skargę J. G. (zwanego dalej skarżącym) na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] maja 2012 r. opisaną w komparycji postanowienia.
Pismem z [...] lutego 2013 r. (data nadania pocztowego) skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wraz z wnioskiem o doręczenie wyroku z uzasadnieniem. W uzasadnieniu wniosku wyjaśnił, iż o fakcie wydania w sprawie wyroku dowiedział się z pisma Prezesa ARiMR z dnia [...] stycznia 2013 r. tj. od dnia jego otrzymania. Uzasadniając okoliczność braku wiedzy w wydaniu wyroku skarżący powołał się na wcześniej wniesione w sprawie pismo z dnia [...] stycznia 2013 r. zawierające (jako załączniki) dokumentację medyczną potwierdzającą jego dolegliwości zdrowotne.
Rozpoznając wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 19 lutego 2013 r. odmówił skarżącemu przywrócenia wnioskowanego terminu.
W następstwie wniesionego zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny uchylił powyższe postanowienie Sądu I instancji podając, że we wniosku o przywrócenie terminu skarżący wskazał na okoliczności związane z podnoszonym przez niego brakiem informacji o terminie wydania wyroku. Natomiast Sąd I instancji wadliwie przedstawił stan sprawy i błędnie przytoczył treść wniosku o przywrócenie terminu przyjmując, że przyczyną uchybienia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku były kłopoty zdrowotne skarżącego.
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku wskazując, że nie stanowią przesłanki uzasadniającej przywrócenie terminu podnoszone przez skarżącego okoliczności związane z niepoinformowaniem go o wyznaczonym posiedzeniu Sądu, na którym wydano wyrok z dnia [...].11.2012 r. W ocenie Sądu nie ma podstaw do przyjęcia, że te okoliczności uniemożliwiły skarżącemu złożenie w terminie wniosku o sporządzenie zapadłego w sprawie wyroku, tym bardziej, że skarżący w postępowaniu sądowoadministracyjnym występował samodzielnie, prawidłowo wniósł do Sądu skargę i odpowiadał na wezwania Sądu m.in. na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Z akt sprawy wynika, że o terminie rozprawy, na której wydano wyrok, skarżący został skutecznie poinformowany zawiadomieniem z dnia [...].10.2012 r., co znalazło wyraz w protokole rozprawy z dnia [...].11.2012 r. oraz został pouczony o terminie złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w przypadku oddalenia skargi.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł J. G. wskazując na naruszenie art. 91 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.), polegające na niezawiadomieniu go o terminie posiedzenia, na którym wydano wyrok lub ogłoszono termin jego wydania. W związku z powyższym wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez przywrócenie mu terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku.
W uzasadnieniu zażalenia skarżący ponownie podkreślił, że nie zostało mu doręczone zawiadomienie o terminie rozprawy, dlatego też niezrozumiałe dla niego jest stwierdzenie Sądu, że z protokołu rozprawy z dnia [...].11.2012 r. wynika, że został prawidłowo powiadomiony o tym terminie, skoro w tej rozprawie nie uczestniczył i nie doręczono mu zawiadomienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie jest usprawiedliwione i podlega oddaleniu.
Zgodnie z art. art. 91 § 2 p.p.s.a. o posiedzeniach jawnych zawiadamia się strony na piśmie lub przez ogłoszenie podczas posiedzenia. Natomiast w myśl art. 73 § 1. p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób właściwy (tj. bezpośrednio adresatowi do rąk własnych), lub poprzez doręczenie zastępcze (tj. doręczenie przesyłki dorosłemu domownikowi adresata, a gdyby go nie było – administracji domu lub dozorcy w przypadku, gdy doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu), pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia. Zawiadomienie to umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 p.p.s.a.).
W przypadku niepodjęcia pisma w podanym wyżej terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a.). W myśl art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w art. 73 § 1 p.p.s.a.
Zawiadomienie o złożeniu pisma w placówce pocztowej lub urzędzie gminy (tzw. awizo) co do zasady powinno więc być umieszczone w oddawczej skrzynce pocztowej, a dopiero gdy to jest niemożliwe, na drzwiach mieszkania adresata, w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, lub na drzwiach biura czy też innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Na zwrotnym dowodzie doręczenia powinna znaleźć się informacja o miejscu pozostawienia zawiadomienia, a skuteczność doręczenia przez awizo warunkuje stwierdzenie, że adresat w sposób nie budzący wątpliwości został zawiadomiony o nadejściu przeznaczonego dla niego pisma oraz miejscu, w którym może je odebrać. Brak tego zawiadomienia, jak również wątpliwość, czy dotarło ono do adresata, powoduje uznanie doręczenia za bezskuteczne (por. postanowienie SN z 21 czerwca 1988 r., III CRN 172/88, LexPolonica nr 320866).
W rozpoznawanej sprawie pismo Sądu I instancji zawierające zawiadomienie o wyznaczeniu terminu rozprawy wraz z odpowiednim pouczeniem o terminie złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w przypadku oddalenia skargi, prawidłowo doręczano skarżącemu w sposób przewidziany w art. 73 p.p.s.a. Na zwrotnym dowodzie doręczenia znajdowała się odpowiednia informacja o miejscu pozostawienia stosownego zawiadomienia o przesyłce (w skrzynce oddawczej), jak również umieszczano informację o przyczynie niemożności doręczenia przesyłki w sposób właściwy lub zastępczy ("nieobecny"). Przesyłkę awizowano powtórnie [...] listopada 2011 r., a skarżący odebrał ją osobiście w dniu [...] listopada 2012 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru.
Należy również podkreślić, że przesyłka skierowana była na właściwy, wskazany przez niego adres. W tej sytuacji Sąd I instancji prawidłowo na rozprawie uznał, że zawiadomienie o terminie rozprawy doręczono prawidłowo, co znalazło odzwierciedlenie w protokole rozprawy. Całkowicie niezasadne jest więc stanowisko skarżącego twierdzące, że takiego zawiadomienia nie otrzymał, gdyż co innego wynika z akt sprawy. Słusznie też Sąd I instancji zauważył, że skarżący będąc prawidłowo powiadomiony o terminie rozprawy, a zatem mając świadomość terminu rozpoznania jego sprawy przed Sądem, pomimo swojej nieobecności na rozprawie mógł uzyskać informację o wydanym w sprawie w dniu [...].11.2012 r. orzeczeniu bezpośrednio z Sądu, w którym toczyło się jego postępowanie np. poprzez zatelefonowanie do Wydziału Informacji Sądowej, w celu uzyskania stosownej informacji.
Natomiast Sąd nie ma obowiązku informowania skarżącego o wydaniu i o treści wydanego w sprawie wyroku. Niezasadny jest więc zawarty w zażaleniu zarzut skarżącego, że Sąd I instancji błędnie zinterpretował dokumenty, czy też doszło do popełnienia przestępstwa z art. 271 § 1 k.k.
Zasadnie więc Sąd I instancji odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny uznał orzeczenie Sądu I instancji za prawidłowe i na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.