Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 15 grudnia 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 2599/15, odrzucił skargę [...] na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 5 listopada 2014 r., nr [...]w przedmiocie unieważnienia w części prawa ochronnego na znak towarowy.
Z przedstawionego przez Sąd I instancji stanu sprawy wynikało, że pismem z dnia 14 września 2015 r. [...] wniosło bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję Urzędu Patentowego Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 5 listopada 2014.
Jak wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru powyższej decyzji, została ona doręczona skarżącemu [...] w dniu 20 sierpnia 2015 r.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VI, pismem z dnia 24 września 2015 r., skarga została przesłana do organu.
Sąd I instancji podkreślił, że termin do wniesienia skargi należy uznać za zachowany nie tylko wtedy, gdy w ustawowym terminie strona nadała skargę w polskim urzędzie pocztowym na adres organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, lecz także wtedy, gdy uczynił to sąd, do którego strona bezpośrednio skierowała skargę.
W niniejszej sprawie, wobec niewłaściwego nadania skargi bezpośrednio do Sądu, o terminie wniesienia skargi zadecydowała data jej nadania przez Sąd - na adres Urzędu Patentowego Rzeczpospolitej Polskiej, co miało miejsce 24 września 2015 r. WSA podkreślił, że ostatnim dniem do wniesienia skargi był 21 września 2015 r. Przekazanie skargi przez sąd do organu administracji, nastąpiło już zatem po upływie terminu do wniesienia skargi.
Wobec powyższego Sąd I instancji odrzucił skargę stosowanie do art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.).
[...] wniosło zażalenie na powyższe postanowienie domagając się jego uchylenia w całości.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 54 § 1 p.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie przez Sąd I instancji, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do Sądu o terminie jej wniesienia decyduje data nadania skargi z Sądu drugiej instancji do Sądu właściwego, pomimo iż artykuł ten nie zawiera regulacji w tego typu przypadkach.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługiwała na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę składa się w terminie trzydziestu dni od daty doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Ponadto z art. 54 § 1 p.p.s.a. wynika, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Skargę wniesioną po upływie terminu Sąd odrzuca (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Z powołanych przepisów wynika, że strona skarżąca jest zobowiązana wnieść skargę za pośrednictwem organu, którego działanie jest jej przedmiotem, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia.
Sąd I instancji trafnie zwrócił uwagę na ukształtowany w orzecznictwie sądowoadministracyjnym oraz piśmiennictwie pogląd, że w sytuacji wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, o zachowaniu terminu do wniesienia decyduje data nadania tej skargi przez Sąd na adres właściwego organu administracji publicznej (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2015, str. 328).
Mimo, że przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wprost nie przewidują po stronie sądu obowiązku przekazania do organu skargi błędnie skierowanej, to jednak takie działanie jest podejmowane celem nadanie jej właściwego biegu. Nie oznacza to jednak, że strona nie ponosi konsekwencji prawnych wynikających z tego, że skarga nie została złożona zgodnie z wymogami ustawy (por. post. NSA z dnia 22 marca 2016 r., sygn. akt II GZ 259/16).
W rozpoznawanej sprawie skarżące [...], wbrew dyspozycji powołanego art. 54 § 1 p.p.s.a., wniosło skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a nie za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzję. Wobec niewłaściwego nadania skargi bezpośrednio do WSA w Warszawie, o terminie wniesienia skargi zadecydowała data jej nadania przez Sąd do organu tj. Urzędu Patentowego Rzeczpospolitej Polskiej, co miało miejsce 24 września 2015 r. Wskazać przy tym należy, że ostatnim dniem do wniesienia skargi był 21 września 2015 r. Przekazanie skargi przez Sąd do organu administracji, nastąpiło zatem po upływie terminu do wniesienia skargi.
W konsekwencji należy przyjąć, że w niniejszej sprawie zaszła przesłanka odrzucenia skargi przewidziana w art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., tj. wniesienie skargi po upływie przewidzianego terminu, a postanowienie Sądu I instancji odpowiada prawu.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. postanowi jak w sentencji.