Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 9 maja 2017 r. odmówił C. Sp. z o.o. w Warszawie wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z [...] stycznia 2017 r. w sprawie ze skargi tej Spółki na powyższą decyzję w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry.
Wskazał, że w skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z [...] stycznia 2017 r. C. Sp. z o.o. w Warszawie zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji. Uzasadniła to faktem wysokości nałożonej kary oraz łączną ilością wydanych wobec Spółki decyzji obejmujących kwotę ok. 150.000 zł. Suma ta w sposób znaczący, zdaniem skarżącej, przekracza jej możliwości finansowe, a konieczność zapłaty kar, czy też ewentualna egzekucja z ruchomości bądź nieruchomości spowoduje całkowitą jej likwidację powodując nieodwracalne skutki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmawiając wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wskazał, powołując się na treść art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: ppsa), że złożony wniosek zawiera jedynie lakoniczne uzasadnienie, opierające się na obawach skarżącej dotyczących ewentualnej egzekucji i wyrządzenia niepowetowanej szkody, a przedłożone w niewielkiej ilości dokumenty w żaden sposób nie obrazują sytuacji Spółki. Tym samym, zdaniem Sądu, strona nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby wyrządzić jej znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca wniosła o jego zmianę poprzez wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Wskazała, że składając wniosek przedłożyła wszystkie niezbędne dokumenty potwierdzające jej sytuację finansową, a także wskazała inne decyzje wydawane przez poszczególne Izby Celne dotyczące wymierzenia kar pieniężnych wynoszących łącznie ok. 150.00 zł.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest niezasadne.
Stosownie do treści art. 61 § 3 ppsa, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Strona skarżąca zgłaszająca wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności winna wykazać prawdopodobieństwo doznania znacznej szkody lub wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków jego wykonania.
Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne.
W sprawie, wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczył decyzji w przedmiocie wymierzenia skarżącej Spółce kary pieniężnej w wysokości 48 000 zł.
Wykonanie decyzji nakładającej na stronę obowiązek uiszczenia należności pieniężnej tylko w wyjątkowych przypadkach jest źródłem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Zapłata oznaczonej w decyzji należności ma charakter odwracalny. W przypadku uchylenia zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji uiszczona należność podlega zwrotowi. Z tej też przyczyny strona domagająca się wstrzymania wykonania decyzji nakładającej obowiązek zapłaty należności pieniężnej obowiązana jest wykazać, że występują szczególne okoliczności uzasadniające uwzględnienie jej wniosku.
Dokonana przez Sąd I instancji ocena wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest prawidłowa. Nie można podzielić stanowiska skarżącej, że kary pieniężne nałożone na Spółkę, w sposób znaczący przekraczają jej możliwości finansowe na podstawie dostępnej - przedłożonej przez skarżącą - dokumentacji finansowej.
Tym samym nie sposób uznać, aby w świetle przedstawionych przez Spółkę dokumentów obrazujących jej sytuację finansową, uprawdopodobniła ona wystąpienie okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 ppsa, warunkujących zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Skarżąca we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podała informację, iż przeciwko niej prowadzone są również inne postępowania dotyczące kar pieniężnych. Brak dowodów na tę okoliczność uniemożliwia Sądowi ocenę, czy czy działania te wpływają na sytuację materialną skarżącej.
Z podanych powodów, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.