Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Sz. postanowieniem z dnia 23 listopada 2011 r., sygn. akt I SA/Sz 646/10, odrzucił zażalenie W. W. na postanowienie Sądu pierwszej instancji z dnia [...] czerwca 2011 r., odrzucające jego skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Sz. z dnia [...] stycznia 2011 r., w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Zachodniopomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...], w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2009.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej W. W. sporządził i wniósł osobiście, z naruszeniem obowiązku przymusu radcowsko - adwokackiego przewidzianego w art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.).
W związku z powyższym, Sąd pierwszej instancji odrzucił na podstawie art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie jako niedopuszczalne.
W zażaleniu na powyższe postanowienie W. W. podniósł, iż sprawa nie wymaga ustanowienia adwokata, a także pokrycia kosztów jego uczestnictwa w sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie oraz na postanowienia w przypadkach enumeratywnie wymienionych w pkt 1-10, w tym na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Stosownie do treści art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez radcę prawnego lub adwokata. Przepis ten wprowadza formalny bezwarunkowy przymus radcowsko – adwokacki dla tego konkretnego typu zażalenia, taki jak w przypadku skargi kasacyjnej sporządzonej przez osobę niebędącą pełnomocnikiem profesjonalnym.
Powyższego wymogu nie stosuje się, jeżeli takie zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli zażalenie takie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 w zw. z art. 194 § 4 p.p.s.a.). Ponadto w sprawach wskazanych w art. 175 § 3 p.p.s.a. zażalenie takie może sporządzić także doradca podatkowy i rzecznik patentowy. W niniejszej sprawie skarżący W. W. nie jest żadną z osób upoważnionych przez ustawę do sporządzenia samodzielnie tego środka zaskarżenia.
Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną. Zaś w myśl art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia, stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Zatem w przypadku zażalenia sporządzonego osobiście przez stronę, a nie przez radcę prawnego lub adwokata wojewódzki sąd administracyjny będzie obowiązany odrzucić ten środek zaskarżenia z powodu niedopuszczalności. W rozpoznawanej sprawie zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji o odrzuceniu skargi kasacyjnej sporządził skarżący. Zażalenie to było zatem dotknięte kwalifikowaną wadą prawną uniemożliwiającą jego rozpoznanie.
Ponadto stwierdzić należy, że WSA w Sz. pouczył W. W. doręczając mu odpis postanowienia odrzucającego skargę kasacyjną, o rygorze sporządzenia zażalenia zgodnie z zastrzeżeniem zawartym w art. 194 § 4 p.p.s.a. (k. 76 akt sądowych).
Wobec powyższego, postanowienie Sądu pierwszej instancji o odrzuceniu zażalenia W. W. wydane w oparciu o art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. jest prawidłowe.
Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.