Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 26 października 2011 r., sygn. akt V SA/Wa 2832/10, odrzucił zażalenie Z. W. na postanowienie Sądu pierwszej instancji z dnia [...] lipca 2011 r., odrzucające jego skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia [...] maja 2011 r., w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora M. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] października 2010 r., nr [...], w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że zażalenie którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego zgodnie z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Ponieważ zażalenie zostało sporządzone osobiście przez wnoszącego je Z. W., Sąd pierwszej instancji na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił je odrzucić.
W zażaleniu na powyższe postanowienie Z. W. zwrócił się z prośbą o rozpoznanie zażalenia, w którym wskazał na swoją trudną sytuację materialną i problemy zdrowotne.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie oraz na postanowienia w przypadkach enumeratywnie wymienionych w pkt 1-10, w tym na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Stosownie do treści art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez radcę prawnego lub adwokata. Przepis ten wprowadza formalny bezwarunkowy przymus radcowsko – adwokacki dla tego konkretnego typu zażalenia taki jak w przypadku skargi kasacyjnej sporządzonej przez osobę niebędącą pełnomocnikiem profesjonalnym.
Powyższego wymogu nie stosuje się, jeżeli takie zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli zażalenie takie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 w zw. z art. 194 § 4 p.p.s.a.). Ponadto w sprawach wskazanych w art. 175 § 3 p.p.s.a. zażalenie takie może sporządzić także doradca podatkowy i rzecznik patentowy. W niniejszej sprawie skarżący Z. W. nie jest żadną z osób upoważnionych przez ustawę do sporządzenia samodzielnie tego środka zaskarżenia.
Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną. Zaś w myśl art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia, stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Zatem w przypadku zażalenia sporządzonego osobiście przez stronę, a nie przez radcę prawnego lub adwokata wojewódzki sąd administracyjny będzie obowiązany odrzucić ten środek zaskarżenia z powodu niedopuszczalności. W rozpoznawanej sprawie zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji o odrzuceniu skargi kasacyjnej sporządził skarżący. Zażalenie to było zatem dotknięte kwalifikowaną wadą prawną uniemożliwiającą jego rozpoznanie.
Ponadto stwierdzić należy, że WSA w W. pouczył Z. W. doręczając mu odpis postanowienia odrzucającego skargę kasacyjną, o rygorze sporządzenia zażalenia zgodnie z zastrzeżeniem zawartym w art. 194 § 4 p.p.s.a. (k. 57 akt sądowych).
Należy też wskazać, że przedmiotem niniejszego postępowania zażaleniowego była wyłącznie kwestia dopuszczalności zażalenia na postanowienie w sprawie odrzucenia skargi kasacyjnej sporządzonej z naruszeniem art. 175 § 1 p.p.s.a. przez osobę nieuprawnioną. Zatem poza przedmiotem rozważań Sądu pozostały podniesione przez skarżącego w zażaleniu kwestie związane z jego sytuacją finansową oraz jego problemy zdrowotne.
Wobec powyższego, postanowienie Sądu pierwszej instancji o odrzuceniu zażalenia Z. W. wydane w oparciu o art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. jest prawidłowe.
Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.