Uzasadnienie
Po uchyleniu przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. z dnia 5 października 2011 r., Sąd I instancji postanowieniem z dnia 30 listopada 2011 r. odmówił wstrzymania decyzji Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek na Fundusz Ubezpieczeń Społecznych, Fundusz Ubezpieczeń Zdrowotnych oraz Fundusz Pracy.
Sąd I instancji uznał, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie z uwagi na niewskazanie przez skarżącego, jakie przesłanki przemawiają za tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody albo trudne do odwrócenia skutki, co powoduje brak możliwości merytorycznego rozpoznania wniosku.
Na powyższe postanowienie zażalenie złożył skarżący wnosząc o jego uchylenie i wydanie postanowienia w zakresie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w całości oraz o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych w wysokości 600 zł. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.; dalej ppsa) oraz naruszenie prawa procesowego, a w szczególności art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. nr 98 poz. 1071 z 2000 r. ze zm.; dalej kpa) poprzez błędne wyjaśnienie stanu faktycznego oraz zebranych w sprawie dowodów, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, jak również braku uwzględnienia słusznego interesu skarżącego.
W uzasadnieniu wniosku skarżący stwierdził, że Sąd I instancji nie oparł swojego rozstrzygnięcia na zebranym materiale dowodowym. W ocenie skarżącego, Sąd nie rozważył również wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ppsa, katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne.
Przenosząc te uwagi natury ogólnej na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że skarżący, pomimo ciążącego na nim obowiązku, nie wykazał zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Strona ograniczyła się do twierdzeń, że na Sądzie spoczywał obowiązek kompleksowego zbadania sprawy zgodnie z przepisem art. 7 kpa oraz wykazywała, że świadczenie nałożone na stronę zaskarżoną decyzją jest niezasadne.
W pierwszej kolejności Naczelny Sąd Administracyjny uznaje zarzut naruszenia przepisu art. 7 kpa za nieuzasadniony. Należy wskazać, że sądy administracyjne nie procedują na podstawie kodeksu postępowania administracyjnego, bowiem postępowanie przed tymi sądami reguluje odrębna ustawa – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Postawienie więc Sądowi zarzutu naruszenia art. 7 kpa – zasady prawdy obiektywnej – jest bezzasadne i nie zasługuje na uwzględnienie.
Odnosząc się do zarzutu naruszenia przesłanek materialnych wstrzymania wykonania decyzji należy wskazać, że nie zostały one wykazane w toku postępowania. Skarżący w zażaleniu na postanowienie WSA w B. nie wykazał, że w razie wykonania zaskarżonej decyzji może zajść niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, lecz polemizował z zasadnością odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne. Bezzasadność obowiązku spełnienia świadczenia nie stanowi przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, dlatego twierdzenia skarżącego o naruszeniu przepisu art. 61 § 3 ppsa nie zostały uzasadnione w i konsekwencji nie zasługują na uznanie.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku i orzekł jak w sentencji.