Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 1 grudnia 2022 r., odrzucił zażalenie B. I. sp. z o.o. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 października 2022 r. sygn. akt V SA/Wa 1934/22 w sprawie ze skargi wymienionej spółki na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Miar z dnia 14 czerwca 2022 r., w przedmiocie ustalenia opłaty za wydanie decyzji umarzającej postępowanie w sprawie potwierdzenia spełniania przez kasę rejestrującą funkcji i wymagań technicznych. Sąd zwrócił również stronie uiszczony wpis od zażalenia.
Sąd I instancji wskazał, że odpis postanowienia z dnia 18 października 2022 r. o odmowie wstrzymania wykonania objętej skargą strony decyzji, został doręczony spółce w dniu 28 października 2022 r.
Strona zażalenie na to postanowienie wniosła w dniu 8 listopada 2022 r.
Sąd I instancji stwierdził, że skuteczny termin do wniesienia zażalenia upływała z dniem 4 listopada 2022 r., wobec czego strona uchybiła terminowi do dokonania tej czynności. W konsekwencji, Sąd na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 oraz art. 232 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.), postanowił zażalenie odrzucić i zwrócić uiszczony przez stronę wpis.
B. I. sp. z o.o. w W., zażaleniem zaskarżyła postanowienie Sądu I instancji w części – w zakresie punktu 1 wnosząc o jego uchylenie i rozpoznanie zażalenia strony z dnia 8 listopada 2022 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie albowiem podniesiona w nim argumentacja nie podważa prawidłowości oceny wniesionego zażalenia strony z dnia 8 listopada 2022 r., jakiej dokonał Sąd I instancji.
Zgodnie z art. 194 § 1 pkt. 2 p.p.s.a. stronie przysługuje do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie wstrzymania lub odmowy wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61.
Stosownie do § 2 art. 194 p.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia.
Jak słusznie stwierdził Sąd I instancji, co wynika również z analizy akt przedmiotowej sprawy, rzeczone postanowienie w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji doręczone zostało skutecznie w dniu 28 października 2022 r. (zwrotne poświadczenie odbioru – k: 45 akt sprawy).
Co również słusznie stwierdził Sąd I instancji w takim stanie sprawy skuteczny termin do wniesienia zażalenia na to postanowienie upływał z dniem 4 listopada 2022 r.
Nadanie przez stronę zażalenia w Urzędzie pocztowym – równoznaczne z wniesieniem go do Sądu – w dniu 8 listopada 2022 r. oznaczało, że strona uchybiła terminowi do dokonania tej czynności, wynikającemu z powołanego art. 194 § 2 p.p.s.a.
Wniesienie zażalenia po terminie oznaczało, że Sąd I instancji, stosownie do art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., zobligowany był do jego odrzucenia, co też zasadnie uczynił.
Oceny tej nie zmienia podniesiona w motywach zażalenia argumentacja, która nie uzasadnia również uchylenia zaskarżonego postanowienia w jego punkcie 1.
Okoliczność, że strona o doręczeniu jej postanowienia WSA w Warszawie z dnia 18 października 2022 r., dowiedziała się dopiero w dniu 2 listopada 2022 r. wynikał, na co sama skarżąca wskazała, z uwagi na błąd i niedopatrzenie kancelarii odpowiedzialnej za odbiór korespondencji kierowanej do skarżącej spółki. Strona posługując się podmiotem zewnętrznym w obiegu korespondencji ponosi odpowiedzialność za działania takiego podmiot w tym samym stopniu jak za działania własne. Z tych przyczyn wadliwość działania kancelarii zajmującej się korespondencją strony nie mogła być poczytana, jako okoliczność niezależna od strony w dochowaniu bądź niedochowaniu terminów do dokonania czynności w postępowaniu sądowy. Nie mógł być również poczytany za faktyczny termin doręczenia stronie postanowienia dnia 18 października 2022 r., w dniu 2 listopada 2022 r., jak podnosi strona, albowiem doręczenie tego postanowienia odbyło się skutecznie do podmiotu i na adres wskazany przez stronę, który to podmiot – K. C. Ch. i W. -występowała w imieniu strony, jako uprawniony do odbioru kierowanej do spółki korespondencji.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.