Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 25 czerwca 2015 r. sygn. akt III SA/Po 1152/14, pozostawił bez rozpoznania wniosek [...] o wyłączenie sędziego, w sprawie za skargi [...] na decyzję Dyrektora W. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu z dnia 16 lipca 2014 r., w przedmiocie odmowy przyznania płatności rolnośrodowiskowej na rok 2011. [...] wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, od którego nie uiścił opłaty sądowej. W związku z tym zarządzeniem z dnia 21 grudnia 2015 r. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w wysokości 100 zł, na podstawie § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.; dalej: rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r.).
Skarżący złożył zażalenie na powyższe zarządzenie, wnosząc o jego uchylenie w całości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Wysokość wpisów oraz szczegółowe zasady ich pobierania unormowano w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych wpis wynosi 100 zł.
W sprawie skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 czerwca 2015 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziego, wobec czego należy uznać, że zaskarżone zarządzenie z dnia 21 grudnia 2015 r. o wezwaniu skarżącego do uiszczenia wpisu od zażalenia na wskazane postanowienie w wysokości 100 zł było prawidłowe.
Podkreślić ponadto należy, że sprawa nie znajduje się w katalogu spraw objętych art. 239 pkt 1 p.p.s.a., w których to sprawach, strona skarżąca działanie lub bezczynność organu korzysta ze zwolnienia z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Jednocześnie skarżący nie należy do kręgu podmiotów zwolnionych z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 2 i 3 p.p.s.a. Nie uzyskał on również prawa pomocy w omawianym zakresie (art. 239 pkt 4 p.p.s.a.).
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.