Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 17 lipca 2014 r. o sygn. akt V SA/Wa 1522/14 działając na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dale: p.p.s.a. odmówił G. M. wstrzymania wykonania decyzji Prezesa Agencji Rynku Rolnego (dalej: Prezes ARR) z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...] ustalającej kwotę nienależnie pobranych środków z tytułu dopłat.
Sąd I instancji odmówił wstrzymania wykonania wskazanej decyzji Prezesa ARR z dnia [...] kwietnia 2014 r. uznając, że wnioskodawca w uzasadnieniu wniosku ograniczył się jedynie do stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody poprzez zapłatę sumy znacznie wyższej od wymaganej. W ocenie WSA w W. skoro skarżący tylko sformułował żądanie wniosku i nie uzasadnił go, to nie wykazał przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., co skutkowało odmownym załatwieniem wniosku.
W zażaleniu złożonym do Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: NSA) G. M., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji lub uchylenie postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm prawem przepisanych. Argumentował, że już sama okoliczność żądania przez organ całości kwoty określonej decyzją – 10.088 zł, a nie tylko zwrotu części spornej tej kwoty, świadczy o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody przez znaczne pogorszenie jego sytuacji finansowej. Zdaniem składającego zażalenie Sąd I instancji rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, powinien z urzędu wziąć pod uwagę także te okoliczności, które we wniosku nie zostały powołane, gdyż przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. nie uzależnia wstrzymania wykonania decyzji od wykazania przez stronę przesłanek przemawiających za tym wstrzymaniem.
Do zażalenia skarżący załączył kopię odpisu tytułu wykonawczego, opiewającego na kwotę 10.088 zł wraz z odsetkami i podkreślił, że egzekwowanie tej należności powoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody, polegającej na znacznym pogorszeniu jego stanu finansowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie jest zasadne.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...).
Jak zatem wynika z treści cytowanego przepisu przesłankami do wstrzymania wykonania decyzji przez sąd są niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym zaznaczyć należy, iż szkoda nie musi mieć charakteru materialnego, natomiast trudne do odwrócenia skutki to skutki faktyczne lub prawne, które raz zaistniałe spowodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po długim czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
W ocenie NSA Sąd I instancji zasadnie odmówił G. M. udzielenia ochrony tymczasowej w postępowaniu przed sądem administracyjnym, z uwagi na to, że wnioskodawca nie uzasadnił złożonego wniosku. Wskazać należy, że uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie stanowi zwrócenie się do Sądu I instancji z żądaniem wstrzymania. W judykaturze dominuje stanowisko, które NSA w niniejszej sprawie podziela, kładące nacisk na obowiązek wykazania przez stronę okoliczności uzasadniających przyznanie tymczasowej ochrony sądowej (por. postanowienia NSA: z dnia 10 maja 2011 r. o sygn. akt II FZ 106/11; z dnia 9 września 2011 r. o sygn. akt II FSK 1501/11; z dnia 28 września 2011 r. o sygn. akt I FZ 219/11; z dnia 26 listopada 2007 r. o sygn. akt II FZ 338/07; te i dalej powoływane orzeczenia NSA dostępne w Internecie pod adresem – http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Skoro postępowanie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest inicjowane wnioskiem strony, to na wnioskodawcy spoczywa powinność wskazania konkretnych zagrożeń płynących z wykonania kwestionowanego aktu.
Podmiot występujący o wstrzymanie wykonania decyzji, który zaniechał podania okoliczności mających uzasadniać jego żądanie, nie może oczekiwać od sądu, aby ten, wyręczając go, poszukiwał usprawiedliwienia dla złożonego wniosku. Brak należytego uzasadnienia żądania o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wyklucza merytoryczną ocenę wniosku (por. postanowienia NSA z dnia 14 listopada 2006 r. o sygn. akt II FZ 585/06 i z dnia 18 maja 2004 r. o sygn. akt FZ 65/04).
Podkreślić należy, że oceny tej nie zmienia w całości błędna argumentacja przytoczona w zażaleniu, która tym bardziej dziwi, że zażalenie zostało sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika, od którego można wymagać choćby ogólnej orientacji w utrwalonej judykaturze NSA. Samo istnienie zobowiązania nałożonego decyzją Prezesa ARR z dnia [...] kwietnia 2014 r. i powołanie się na tytuł wykonawczy, zmierzający do wyegzekwowania tego zobowiązania, nie uzasadnia wstrzymania wykonania decyzji, ponieważ skarżący ani przed Sądem I instancji, ani w zażaleniu wniesionym do NSA nie wykazał istnienia żadnej z dwóch przesłanek wstrzymania, zawartych w treści art. 61 § 3 p.p.s.a. Zaznaczenia wymaga, że skoro skarżący wskazywał, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może wyrządzić szkodę, polegającą na znacznym pogorszeniu jego stanu finansowego, ale w żaden sposób nie przybliżył tego stanu, to tym samym, swoim własnym zaniechaniem, pozbawił WSA w W. możliwości weryfikacji zasadności wniosku.
Z wymienionych powodów oraz na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. NSA postanowił jak w sentencji.