Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 9 lutego 2007 r., sygn. akt VI SA/Wa 1536/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie M. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 stycznia 2007 r. w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej M. G. od wyroku tego Sądu z dnia 18 października 2006 r. oddalającego skargę M. G. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 27 czerwca 2006 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia licencji pracownika ochrony fizycznej. Sąd zwrócił skarżącemu 100 złotych tytułem wpisu uiszczonego od zażalenia.
W uzasadnieniu Sąd podał, że zażalenie to zostało podpisane przez skarżącego osobiście, a zatem jest niedopuszczalne jako sporządzone przez nieuprawniony podmiot. Skarżący nie dopełnił ustawowego wymogu przymusu adwokacko-radcowskiego przy sporządzaniu zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, który wynika z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a. Zdaniem Sądu, nie jest to brak formalny, a zatem zażalenie nie podlega konwalidacji w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a.
W zażaleniu Marian Grabowski wniósł o uchylenie powyższego postanowienia i "wznowienie trybu rozpatrzenia skargi kasacyjnej", zasądzenie od Komendanta Głównego Policji w Warszawie na rzecz skarżącego kosztów postępowania zażaleniowego oraz przeprowadzenie dowodu z akt o sygn. VI SA/Wa 1536/06.
Skarżący podniósł, że Sąd w uzasadnieniu postanowienia nie odniósł się do zarzutów wskazanych w skardze. Zdaniem strony, uzasadnienie jest niespójne i nie wyjaśnia wszystkich istotnych okoliczności sprawy.
Komendant Główny Policji wniósł o oddalenie zażalenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Wymóg zachowania przymusu adwokacko – radcowskiego wskazany w art. 194 § 4 p.p.s.a. jest analogiczny do takiego wymogu dotyczącego sporządzenia skargi kasacyjnej, uregulowanego w art. 175 § 1 p.p.s.a. i analogiczny jest skutek jego niezachowania.
Przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. daje możliwość uzupełnienia braków formalnych pisma, które uniemożliwiają nadanie pismu biegu. Niesporządzenie zażalenia, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, przez osoby wskazane w powyższym przepisie nie podlega jednak uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. i powoduje odrzucenie zażalenia na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie Sąd I instancji prawidłowo odrzucił zażalenie jako sporządzone przez podmiot nieuprawniony. Należy zauważyć, że w piśmie z dnia 22 stycznia 2007 r., zgodnie z zarządzeniem z dnia 17 stycznia 2007 r., skarżący został prawidłowo pouczony o możliwości i sposobie zaskarżenia postanowienia z dnia 17 stycznia 2007 r., w tym o wymogu sporządzenia zażalenia na to postanowienie przez adwokata lub radcę prawnego (pkt 5 pisma). Skarżący nie zastosował się jednak do tego pouczenia.
Naczelny Sąd Administracyjny, zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sprawuje nadzór nad działalnością wojewódzkich sądów administracyjnych w zakresie orzekania. W niniejszym postępowaniu badaniu podlega kwestia proceduralna, jaką stanowi odrzucenie zażalenia M. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 stycznia 2007 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej od wyroku tego Sądu z dnia 18 października 2006 r. Zadaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego jest ocenić czy rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w tym zakresie jest prawidłowe.
Wobec powyższego niezasadny jest podniesiony w zażaleniu zarzut nieustosunkowania się Sądu I instancji w postanowieniu z dnia 9 lutego 2007 r. o odrzuceniu zażalenia do zarzutów podniesionych przez stronę w skardze. Sąd w orzeczeniu tym rozpatrywał bowiem kwestię procesową, nie mógł więc odnieść się do zarzutów skargi, które dotyczą istoty sprawy. Do zarzutów tych Sąd ustosunkował się w uzasadnieniu wyroku z dnia 18 października 2006 r. oddalającym skargę. W związku z tym uzasadnieniu Sądu nie można również zarzucić niespójności i braku wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy, ponieważ nie było to przedmiotem rozpoznania.
Mając na względzie powyższe Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.
MR