Uzasadnienie
L. I.. złożyła wniosek o przyznanie pomocy na realizację operacji pn. "[...]". Wnioskodawczyni, została poinformowana przez organ Stowarzyszenie Lokalna Grupa Działania Bory Dolnośląskie, że wniosek został wybrany do finansowania, ale nie mieści się w limicie dostępnych środków ogłoszonych w naborze. W związku z informacją skarżąca złożyła protest. Stowarzyszenie w odpowiedzi uznało protest za bezzasadny.
Skarżąca na informację złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 czerwca 2017 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia przesłanej do sądu dokumentacji poprzez złożenie kompletnej dokumentacji w oryginale lub w postaci uwierzytelnionej kopii oraz wykazania dochowania terminu wniesienia skargi.
W odpowiedzi na wezwanie w dniu 19 czerwca 2017 r. skarżąca przesłała dokumenty obejmujące wniosek z załącznikami, informację w sprawie oceny wniosku, protest i rozstrzygnięcie protestu (kompletna dokumentacja). Dodatkowo skarżąca zwróciła się do Sądu z prośbą o odesłanie oryginałów dokumentów po zakończeniu sprawy, oraz oświadczyła, iż pismo organu z dnia [...] maja 2017 r. otrzymała w dniu 18 maja 2017 r., podając, iż nie posiada potwierdzenia odbiory pisma. W nadesłanych dokumentach brak było odpisu skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim postanowieniem z dnia 21 czerwca 2017 r. sygn. akt II SA/Go 423/17 odrzucił skargę L. I. na informację Stowarzyszenia Lokalnej Grupy Działania Bory Dolnośląskie z dnia [...] maja 2017 r. w przedmiocie negatywnej oceny projektu. Sąd podał, że przesyłka nadesłana przez skarżącą w odpowiedzi na wezwanie Sądu, nie zawierała odpisu skargi, tym samym Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a. w zw. z art. 64 ustawy wdrożeniowej i w zw. z art. 22 ust. 8 ustawy o rozwoju lokalnym odrzucił skargę.
L. I. na postanowienie Sąd złożyła zażalenie wnosząc o jego uchylenie, uzasadniając, że nie doczytała (nie zrozumiała) wezwania o uzupełnienie dokumentacji oraz nie zna się na prawie administracyjnym.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Zgodnie z treścią art. 61 ust. 1 u.z.r.p. wnioskodawcy, w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, przysługuje prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Zgodnie z art. 61 ust. 2 ustawy, skargę wnosi się do sądu wraz z kompletną dokumentacją. Kompletną dokumentację, stosownie do ustępu 3 tego przepisu stanowią wniosek o dofinansowanie (pkt 1), informacja o wynikach oceny projekty (pkt 2), wniesiony protest (pkt 3) oraz informacje o których mowa w art. 58 ust. 1 albo ust. 4 pkt 2 albo art. 66 ust. 2 pkt 1 – wraz z ewentualnymi załącznikami.
Na kanwie przedmiotowej sprawy istotą jak i objętego nią postanowienia Sądu I instancji jest rozumienie pojęcia "kompletna dokumentacja" użytego w przywołanym art. 61 ust. 2 ustawy. Ustawa o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, nie definiuje wprost pojęcia "ewentualnej dokumentacji" pozostawiając tą kwestię wymogom, jakie stawiają poszczególne instytucje zarządzające w ramach projektów zgłoszonych do dofinansowania w odniesieniu do dokumentów, jakie wnioskodawca w związku projektem obowiązany jest złożyć oraz dokumentów, jakie zostaną zgromadzone w toku całej procedury oceny projektu. Innymi słowy przez "ewentualną dokumentację" rozumieć należy wszystkie dokumenty, jakie wraz z wnioskiem (projektem) o dofinansowanie złoży strona, a więc wymienione jako załączniki wniosku jak również wszelkie dokumenty zgromadzone w toku postępowania powiązane z oceną projektu i mające na tą ocenę wpływ, a pochodzące od strony lub które strona może pozyskać od organu przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego.
Trafnie, wbrew wywodom zażalenia, Sąd I instancji stwierdził, opierając się o art. 61 ust. 2 i 3 ustawy, że obowiązek złożenia wraz ze skargą kompletnej dokumentacji dotyczy nie tylko konieczności złożenia samego wniosku o dofinansowanie projektu, ale także wszelkich dokumentów składanych i zgromadzonych w sprawie.
Zauważyć również należy, że nie jest rzeczą strony, w świetle powołanych regulacji nakładających obowiązek dołączenia wraz ze skargą kompletu dokumentów, selekcjonowanie materiału dowodowego, szczególnie, jeśli był on dostępny, co wydaję się być oczywiste w przypadku wniosków o dofinansowanie projektów organowi i na nim oparta została ocena wniosku strony. Równie trafnie Sąd I instancji wywiódł w materii kompletności dokumentacji, że obowiązek realizacji omawianego wymogu ma zapewnić sądowi administracyjnemu możliwość zbadania materialnoprawnej podstawy skargi. Możliwość merytorycznej oceny legalność zaskarżonego aktu wymaga zatem aby sąd dysponował kompletną dokumentacją, która podlegała ocenie w toku procedury odwoławczej. W konsekwencji, wniosek dołączony do skargi powinien odpowiadać wnioskowi złożonemu w ramach konkursu, a więc jeśli zawierał on załączniki, to również one muszą zostać dołączone do skargi.
W przedmiotowej sprawie nie jest spornym, bo nie są kwestionowane, a wręcz potwierdzone przez skarżącą, ustalenie Sądu I instancji, że wraz w z wywiedzioną skargą strona nie przedłożyła kompletnej dokumentacji.
W takim stanie sprawy Sąd I instancji stwierdzając braki w zakresie kompletności dokumentacji, w tym braku odpisu skargi, zasadnie skargę odrzucił, wobec niewykonania przez skarżącą wezwania.
Odnosząc się zaś do zarzutu skarżącej, co do niezrozumienia treści wezwania Sądu, jak również nieznajomości prawa administracyjnego, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że wezwanie Sądu nie zawierało w swej treści skomplikowanego i niezrozumiałego prawniczego języka. Sformułowania sądu w zakresie wezwania były czytelne i zrozumiałe. W przypadku wątpliwości, skarżąca miała możliwość skontaktowania się chociażby telefonicznie z Sądem. Nadto w sytuacji występowania o fundusze pochodzące ze środków Unii Europejskiej, należy wymagać od skarżącej, choć minimalnej znajomości prawa, szczególnie, że kwestie związane z kompletną dokumentacją zostały zawarte w przepisach ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U.2014.1146 ze zm.), których to znajomość obowiązuje skarżącą przy występowaniu o fundusze unijne.
Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.