Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia [...] czerwca 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 1112/15 odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2015 r. w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcia pasa drogowego.
I
P. F. (dalej: skarżący) w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji o nałożeniu kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia w wysokości 17 952,75 zł podniósł, że jego sytuacja finansowa jest bardzo trudna, gdyż obecnie prowadzi samodzielnie pralnię, a koszt utrzymania pracowników, zakupy środków czystości i detergentów, opłaty związane z wynajmem, opłata za użytkowanie wieczyste gruntu pod budynkiem, w którym znajduje się pralnia, spowodowały, a koszty znacznie przekroczyły uzyskiwany przez stronę dochód. W związku z tym wykonanie decyzji może okazać się elementem przesądzającym o konieczności zwolnienia pracowników i wypowiedzenia umów najmu na lokale wynajmowane dla punktów pralniczych, co oznacza, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody dla skarżącego.
Sąd pierwszej instancji oddalając wniosek podkreślił, że przedstawione powyżej argumenty strony nie zostały uprawdopodobnione w wystarczający sposób poprzez przedłożenie jakichkolwiek dokumentów (np. zeznania podatkowego, kopii opłacanych rachunków itp.) wspierających wyrażony we wniosku ogólny pogląd, że wykonanie decyzji zagrozi interesom majątkowym skarżącego. Skarżący, prowadzący sieć pralni, powinien przedstawić dokumenty określające jego aktualną sytuację finansową wraz z ekonomicznym uzasadnieniem wskazywanych możliwych strat, które mogą powstać w wyniku wykonania decyzji. WSA podzielił prezentowany w orzecznictwie pogląd, iż wnioskodawca, formułując argumentację dotyczącą finansowych następstw decyzji powinien ją poprzeć dokumentami finansowymi oraz majątkowymi i stwierdził, że skarżący nie dołączył do wniosku żadnych dokumentów dla poparcia swojego stanowiska.
II
P. F. w zażaleniu na to postanowienie wniósł o jego uchylenie i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, a także o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 62 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej: p.p.s.a., poprzez niewydanie zarządzenia skompletowania niezbędnych do rozpoznania wniosku dowodów, co uniemożliwiło skarżącemu dokładne wyjaśnienie, w tym nowymi środkami dowodowymi, stanu faktycznego na którym oparł swój wniosek; art. 106 § 3 p.p.s.a. poprzez nieprzeprowadzenie z urzędu dowodów uzupełniających wskazujących na pogarszającą się sytuację przedsiębiorstwa skarżącego; art. 49 § 1 p.p.s.a. poprzez niewezwanie skarżącego do uzupełnienia uprawdopodobnionego wniosku poprzez przedłożenie dowodów z dokumentów potwierdzających przytaczane okoliczności, co miało wpływ na wynik sprawy oraz art. 61 § 3 p.p.s.a. w z w. z art. 106 § 4 p.p.s.a. poprzez uznanie, że skarżący nie przedstawił okoliczności wskazujących na to, że wykonanie decyzji nie spowoduje niebezpieczeństwa trudnych do odwrócenia skutków, mimo, że okoliczności wskazane w skardze przesądzały o sytuacji finansowej skarżącego wynikającej z warunków atmosferycznych mających kluczowe znaczenie dla uzyskiwania dochodu bądź ponoszenia strat w branży pralniczej.
Jednocześnie na podstawie art. 106 § 3 w zw. z art. 197 § 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a. skarżący wniósł o przeprowadzenie dowodów uzupełniających z dokumentów w postaci zeznań podatkowych PIT – 36 za lata 2012-2014, list płac za okres od [...] stycznia do [...] maja 2015 r., świadectw pracy z dnia [...] kwietnia 2015 r. M. S. i B. N., podania z dnia [...] lutego 2015 r., aneksu z dnia [...] maja 2015 r. wraz z załącznikami i pismem z dnia [...] maja 2015 r. oraz zawiadomienia o wszczęciu egzekucji z dnia [...] czerwca 2013 r., na okoliczność trudnej, pogarszającej się sytuacji finansowej, zwolnienia dwóch z trzech pracowników pralni, próby ratowania przedsiębiorstwa przed upadłością poprzez podnajęcie części jednego lokalu oraz zwolnienie dużej części kolejnego lokalu, gdzie świadczy usługi na okoliczność, że wykonanie decyzji spowoduje niebezpieczeństwo trudnych do odwrócenia skutków.
III
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie należało uwzględnić.
Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. strona domagająca się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma obowiązek przedstawienia okoliczności pozwalających na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające udzieleni ochrony tymczasowej. Badając ustawowe przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. WSA prawidłowo ocenił wniosek skarżącego. Nie zawierał on bowiem dostatecznego uzasadnienia wskazującego na możliwość wystąpienia po stronie skarżącego niebezpieczeństwa wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji.
Mając jednak na uwadze treść zażalenia, a zwłaszcza podniesione w jego uzasadnieniu okoliczności oraz informacje zawarte we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarżący obecnie wskazał okoliczności, o których stanowi art. 61 § 3 p.p.s.a. Kierując się zasadą szybkości postępowania określoną w art. 7 p.p.s.a. NSA uchylił zaskarżone postanowienie i rozpoznał zawarty w skardze z dnia [...] marca 2015 r. wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji SKO w W..
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może postanowić o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalił się pogląd, że chodzi o taką szkodę majątkową, a także niemajątkową, która nie będzie mogła być zrekompensowana przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, publ. CBOSA).
W ocenie NSA skarżący obecnie uprawdopodobnił, że powyższe przesłanki zostały spełnione.
Skarżący w uzasadnieniu zażalenia wskazał, że w momencie składania skargi był w trudnej, pogarszającej się sytuacji finansowej, która nie uległa poprawie. Na potwierdzenie powyższego przedłożył szereg dokumentów, m.in. zeznania podatkowe PIT – 36 za lata 2012-2014, listy płac za okres od [...] stycznia do [...] maja 2015 r., świadectwa pracy z dnia [...] kwietnia 2015 r. M. S. i B. N., podanie z dnia [...] lutego 2015 r., aneks z dnia [...] maja 2015 r. wraz z załącznikami i pismem z dnia [...] maja 2015 r. oraz zawiadomienie o wszczęciu egzekucji z dnia [...] czerwca 2013 r., na okoliczność trudnej, pogarszającej się sytuacji finansowej, zwolnienia dwóch z trzech pracowników pralni.
Skarżący podniósł, że podejmuje próby ratowania przedsiębiorstwa przed upadłością poprzez podnajęcie części jednego lokalu oraz zwolnienie dużej części kolejnego, gdzie świadczy usługi i przeznaczenie kaucji odzyskanej z tego tytułu na spłatę zaległego czynszu.
Nie mają natomiast znaczenia podnoszone przez skarżącego zarzuty dotyczące zaskarżonego rozstrzygnięcia SKO w W., bowiem na tym etapie postępowania Sąd nie bada legalności decyzji o nałożeniu na skarżącego kary pieniężnej. Jako bezzasadne Sąd ocenił również zarzuty naruszenia art. 62 pkt 1 p.p.s.a. – mylnie zresztą autor zażalenia wskazał pkt 2 tego przepisu i art. 49 § 1 oraz art. 106 § 3 p.p.s.a., bowiem w tym postępowaniu Sąd, w razie braku potwierdzających podnoszone okoliczności dokumentów, czy to w aktach sprawy, czy też z powodu niedołączenia ich do wniosku, nie jest uprawniony, przed rozpoznaniem wniosku o wstrzymanie, do wzywania strony o ich przedstawienie.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarżący uprawdopodobnił, iż zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i działając na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 i w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie i wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.
Odnosząc się natomiast do wniosku strony wnoszącej zażalenie w zakresie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, należy stwierdzić, że Naczelny Sąd Administracyjny nie ma podstaw prawnych do wydania orzeczenia w tym zakresie w postanowieniu rozpoznającym zażalenie, skoro nie jest ono jednym z orzeczeń wskazanych w art. 209 p.p.s.a.