Uzasadnienie
Postanowieniem z 30 maja 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił zażalenie R. P. na zarządzenie z 15 czerwca 2016 r. o pozostawieniu wniosku o wyłączeniu sędziego bez rozpoznania, w sprawie ze skargi postanowienie Dyrektora WOR ARiMR w Poznaniu z [...] września 2015 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na 2004 r.
Zarządzeniem z 15 czerwca 2016 r. Sąd I instancji pozostawił wniosek o wyłączenie sędziego bez rozpoznania. Pismem z 8 lipca 2016 r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie, w związku z czym zarządzeniem z 21 września 2016 r. wezwano go do uiszczenia wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Pismem z 4 października 2016 r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie wraz z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z 16 marca 2017 r. NSA oddalił zażalenie (sygn. akt II GZ 168/17 - k. 175).
Na skutek wcześniejszego wniosku o prawo pomocy Sąd postanowieniem z 9 marca 2016 r. odmówił jego przyznania. Po rozpatrzeniu kolejnego wniosku skarżącego o prawo pomocy Sąd postanowieniem z 11 stycznia 2017 r. utrzymał w mocy postanowienie z 27 października 2016 r. o umorzeniu postępowania.
Zarządzeniem z 8 maja 2017 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z 21 września 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażalenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Pismem z 29 maja 2017 r. skarżący poinformował Sąd, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania.
W związku z uprawomocnieniem się zarządzenia o wysokości wpisu Sąd I instancji, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r., poz. 718 ze zm.; dalej: ppsa) odrzucił zażalenie.
W zażaleniu na powyższe postanowienie R. P. wniósł o jego uchylenie jako niezgodnego ze stanem faktycznym i prawnym.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 220 § 1 zdanie 1 ppsa Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W myśl zaś art. 230 ppsa od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Takimi pismami są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania.
Zasadą jest zatem obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma. Wyjątki od takiego obowiązku stanowią przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Należą do nich: podmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239 ppsa) oraz instytucja prawa pomocy (art. 243 i następne ppsa). W tej sprawie wnoszący skargę nie jest zwolniony z obowiązku uiszczania kosztów sądowych na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ani też na podstawie orzeczenia sądu.
W związku z tym, że skarżący, pomimo wezwania z 8 maja 2017 r. do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III WSA w Poznaniu z dnia 21 września 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w terminie 7 dni pod rygorem jego odrzucenia, które zostało skarżącemu doręczone w dniu 22 maja 2017 r., wpisu tego nie uiścił, Sąd prawidłowo orzekł o odrzuceniu zażalenia na podstawie art. 220 § 3 ppsa. Zażalenie okazało się zatem nieuzasadnione.
Z powyższych względów, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.