Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. po rozpoznaniu wniosku F. Sp. z o.o. z siedzibą w W. wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] maja 2015 r. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry.
W uzasadnieniu Sąd I instancji przedstawił, że skarżąca wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W., którą nałożono na nią karę pieniężną w oparciu m.in. o art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. nr 201, poz. 1540 ze zm., dalej u.g.h.). W skardze skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując, że jakkolwiek zapłata kwoty określonej w decyzji (12 000 zł) nie będzie dla spółki dotkliwa, to z uwagi na toczące się przeciwko skarżącej postępowania oraz wysokość grożących jej kar – łącznie ok. 14 531 848 zł - spowoduje to dla skarżącej znaczną szkodę w posiadanym majątku, której następstwa mogą być nieodwracalne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w oparciu o art. 61 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu Sąd I instancji za zasadny uznał wniosek skarżącej, podzielając pogląd skarżącej, iż ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie mogą się ograniczać tylko do sytuacji materialnej w kontekście wykonania zaskarżonej decyzji w niniejszym postępowaniu, bez jednoczesnego uwzględnienia pozostałych, toczących się przeciwko niej postępowań, dotyczących nałożenia innych kar pieniężnych, w łącznej kwocie 14 531 848 złotych. Sąd I instancji wskazał, że biorąc pod uwagę wskazany zysk Spółki za 2013 r., tj. 5.911.500,12 złotych oraz fakt, że główne jej źródło dochodu opiera się na działalności prowadzonej w oparciu o zezwolenia na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych (79% - przy czym w dużej mierze zezwolenia te w tym roku wygasają), należało przyjąć, że bezpośrednim skutkiem natychmiastowego wykonania zaskarżonej decyzji (w połączeniu z innymi karami), będzie wzrost strat ekonomicznych przedsiębiorstwa skarżącej.
Następstwem, zaś powyższego będzie z kolei ograniczenie zakresu prowadzonej działalności gospodarczej, utrata płynności finansowej przedsiębiorstwa, a w konsekwencji, jak podała skarżąca, nawet konieczność zupełnego zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej, co może wiązać się ze zwolnieniami pracowników.
Dyrektor Izby Celnej w W. złożył na powyższe postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji zażalenie, w którym wniósł o uchylenie postanowienia oraz zwrot uiszczonego wpisu. W uzasadnieniu organ wskazał, że za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji nie może przemawiać okoliczność, iż spółka prowadzi działalność w oparciu o zezwolenia na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych ani jak uznał Sąd I instancji, że bezpośrednim skutkiem natychmiastowego wykonania zaskarżonej decyzji (w połączeniu z innymi karami) będzie wzrost strat ekonomicznych Spółki, co spowoduje ograniczenie zakresu prowadzenia działalności gospodarczej, utrata płynności finansowej przedsiębiorstwa, a w konsekwencji nawet konieczność zupełnego zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej. Organ podniósł, iż przesłanką wstrzymania wykonania decyzji nie może być również fakt, iż jak wynika z oświadczenia spółki dotyczącego zapłaty bądź tylko nałożenia kar pieniężny w łącznej wysokości 14 531 848,00 zł, bowiem informacja ta nie oznacza, że zapłata kary pieniężnej w wysokości 12 000 zł może wyrządzić spółce znaczą szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie Dyrektora Izby Celnej w W. nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wprowadzona w tym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 p.p.s.a., w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego dokonana przez Sąd I instancji ocena argumentów skarżącej zawartych we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, w kontekście ustawowych przesłanek zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, była prawidłowa.
W rozpoznawanej sprawie spółka upatruje zasadności wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w zaistnieniu przesłanki trudnych do odwrócenia skutków. Należy w tym miejscu podzielić pogląd, że ocena tej przesłanki nie może się ograniczyć jedynie do sytuacji materialnej w kontekście wykonania zaskarżonej decyzji, bez uwzględnienia pozostałych, toczących się spraw dotyczących nałożenia kar pieniężnych. Załączone do akt sprawy dokumenty, jak i wyjaśnienia strony pozwalają na ocenę jej sytuacji finansowej. Biorąc pod uwagę wynik finansowy spółki za 2013 r. oraz fakt, że główne jej źródło dochodu opiera się na zezwoleniach na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych, należało przyjąć, że bezpośrednim skutkiem natychmiastowego wykonania zaskarżonej decyzji (w połączeniu z innymi karami) będzie wzrost strat ekonomicznych przedsiębiorstwa, zaś ich następstwem będzie ograniczenie zakresu prowadzonej działalności gospodarczej, utrata płynności finansowej przedsiębiorstwa lub zwolnienie pracowników.
Należało także uwzględnić fakt, że brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpatrzenia skargi zmusza de fakto spółkę do wycofania z eksploatacji automatów objętych cofniętym nieostatecznie zezwoleniem. W takiej sytuacji zaś zastosowanie znajdzie art. 23 c pkt 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.), który stanowi wprost, że podmiot eksploatujący zarejestrowany automat jest obowiązany informować pisemnie naczelnika urzędu celnego o zawieszeniu lub wycofaniu z eksploatacji automatu w terminie 7 dni od dokonania tej czynności.
Również § 11 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 marca 2012r. w sprawie szczegółowych warunków rejestracji i eksploatacji automatów i urządzeń do gier (Dz. U. z 2012r. poz. 312) wymaga poinformowania właściwego miejscowo naczelnika urzędu celnego o zawieszeniu lub wycofaniu z eksploatacji automatu lub urządzenia do gier. Wycofanie z eksploatacji automatu skutkuje zaś wygaśnięciem rejestracji (§ 12 tego rozporządzenia), co uniemożliwia jego późniejsze wykorzystanie (por. Postanowienie WSA w Olsztynie z dnia 21 lipca 2014 r., sygn. akt II SA/Ol 633/14).
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.