Uzasadnienie
Postanowieniem z 21 marca 2016 r., sygn. akt I SA/Sz 28/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. odrzucił zażalenia J. G. oraz oddalił jego wniosek o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego.
Sąd I instancji orzekał w następującym stanie sprawy:
Postanowieniem z 23 lutego 2016 r. odrzucona została skarga kasacyjna J. G. od postanowienia z 26 stycznia 2016 r.
Pismem z [...] marca 2016 r. skarżący wniósł zażalenie na ww. postanowienie. Jednocześnie, skarżący zwarł wniosek o "wstrzymanie dalszej egzekucji, która jest prowadzona również na podstawie sfałszowanych tytułów wykonawczych, co wykazałem w dowodach, które stanowiły załącznik do skargi z dnia [...] lutego 2016 r."
Postanowieniem z 21 marca 2016 r. WSA w S. odrzucił zażalenie skarżącego na postanowienie z 23 lutego 2016 r. oraz oddalił wniosek o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego.
WSA uznał, że zażalenie należało odrzucić, ponieważ nie było ono napisane i podpisane przez profesjonalnego pełnomocnika wskazanego w art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.). Tym samym wniesiony przez skarżącego środek odwoławczy nie spełniał wymogu uregulowanego w art. 194 § 4 p.p.s.a., więc podlegał odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.
Odnosząc się do oddalenia wniosku o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego, Sąd I instancji stwierdził, że przepisy p.p.s.a. nie udzielają sądowi kompetencji do wstrzymania czynności egzekucyjnych oraz postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez właściwy organ egzekucyjny na podstawie ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2014 r., poz. 1619 ze zm.), odnośnie których sądy administracyjne nie są uprawnione do zastępowania administracji publicznej, a jedynie sprawują nad nią kontrolę pod kątem zgodności jej działań z prawem. Wobec tego wniosek należało oddalić, na podstawie art. 284 p.p.s.a.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postanowienie Sądu I instancji odpowiada prawu, więc zażalenie podlega oddaleniu.
W ocenie NSA Sąd I instancji prawidłowo odrzucił zażalenie skarżącego na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej.
Jak stanowi art. 194 § 4 zd. pierwsze p.p.s.a., zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Wyjątkowo, zażalenie może być sporządzone przez sędziego, prokuratora, notariusza, radcę Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesora lub doktora habilitowany nauk prawnych, będącego stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli zażalenie takie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 w zw. z art. 194 § 4 p.p.s.a.).
Zażalenie na postanowienie z 23 lutego 2016 r. sporządził skarżący osobiście. Wobec tego bezsprzecznie nie został spełniony wymóg, o którym mowa w art. 194 § 4 p.p.s.a. Ponadto, z akt sprawy nie wynika, żeby skarżący był jednym z podmiotów, w których mowa w art. 175 § 2. Wobec tego zasadnie Sąd I instancji zastosował art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. i odrzucił zażalenie.
Również pkt 2 postanowienia z 21 marca 2016 r. został wydany w sposób zgodny z prawem.
Zgodnie z art. 284 p.p.s.a. wniesienie skargi o wznowienie postępowania nie tamuje wykonania zaskarżonego orzeczenia. W razie uprawdopodobnienia, że zgłaszającemu wniosek grozi niepowetowana szkoda, sąd może wstrzymać wykonanie orzeczenia. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie.
Jak wynika z powyższego przepisu na etapie postępowania ze skargi o wznowienie postępowania wstrzymaniu może podlegać jedynie orzeczenie będące przedmiotem wznowienia. Tymczasem strona domagała się wstrzymania czynności egzekucyjnych prowadzonych na podstawie "sfałszowanych tytułów wykonawczych". W konsekwencji WSA słusznie uznał, że w toku postępowania wznowieniowego nie można było wstrzymać wykonania czynności egzekucyjnych i prawidłowo uznał, że należało oddalić wniosek na zasadzie art. 284 p.p.s.a.
Na marginesie jedynie NSA wskazuje, że wstrzymanie postępowania egzekucyjnego możliwie jest w przypadku spełnienia przesłanek określonych w art. 23 § 6 u.p.e.a., a organem władnym do wstrzymania takiego postępowania, jest organ sprawujący nadzór nad egzekucją, a więc organ wyższego stopnia w stosunku do organów właściwych do wykonywania tej egzekucji. Możliwość wstrzymania postępowania egzekucyjnego została przewidziana również w art. 35–35a u.p.e.a. Wobec tego strona może złożyć stosowny wniosek w trybie przewidzianym w powyższych przepisach.
Mając na uwadze, że oba rozstrzygnięcia zawarte w postanowieniu 21 marca 2016 r. są prawidłowe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oraz art. 184 w związku z art. 276 i w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.