Uzasadnienie
Postanowieniem z 5 grudnia 2022 r., sygn. akt VI SA/Wa 1197/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę H.Ś. na postanowienie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z 23 grudnia 2021 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
Sąd pierwszej instancji orzekał w następującym stanie sprawy:
H.Ś. złożył do WSA pismo, w którym poinformował, że "pismem z 28.02.2022 (nadanie) zostało złożonych kilka wniosków procesowych:
a)pismem z 10.01.2022 r. zostało złożonych kilka wniosków trwa bezczynność
- b) skarga o art. 54 § 1 ppsa
- c) o prawo z art. 51 pkt 4 Konstytucji zostały złożone wnioski o sprostowanie
- d) został złożony wniosek o art. 37 § 4 kpa.
W przedmiocie pkt a i c trwa bezczynność organu. Dlatego składam ponaglenie o art. 37 § 1 kpa.
W przedmiocie pkt b i d trwa bezczynność organu. Składam ponaglenie art. 37 § 1 k.p.a. A precyzyjnie z pkt b składam wniosek o wymierzenie organowi grzywny art. 55 § 1 p.p.s.a."
Postanowieniem z 5 grudnia 2022 r. WSA odrzucił skargę.
Wskazał, że skarga na postanowienie Prezesa NFZ z 23 grudnia 2021 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania została złożona z uchybieniem terminu. Postanowienie Prezesa NFZ zostało bowiem doręczone skarżącemu 4 stycznia 2022 r., a skarga została wniesiona 23 marca 2022 r.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący.
Zdaniem skarżącego, przyczyną uchylenia postanowienia Sądu powinno być to, że nie zostało ono wydane na posiedzeniu jawnym, a jego uzasadnienie to "czary-mary".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zaskarżone postanowienie nie odpowiada prawu, więc podlegało uchyleniu.
Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji uchybił temu przepisowi, wydając zaskarżone postanowienie. Ze skargi do Sądu nie wynikało, że zaskarżone zostało postanowienie Prezesa NFZ o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Wręcz przeciwnie, skarżący wskazywał na bezczynność organu oraz złożył wniosek o wymierzenie grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a.
W tych okolicznościach sprawy, zdaniem NSA, Sąd pierwszej instancji wyszedł poza granice sprawy zakreślone w skardze i orzekł o postanowieniu, które nie było przedmiotem zaskarżenia. Stanowiło to podstawę do uchylenia zaskarżonego postanowienia.
Ponownie rozpoznając sprawę, Sąd pierwszej instancji weźmie pod uwagę literalną treść skargi, a nie jedynie powołany numer sprawy, a w razie wątpliwości – zwróci się do skarżącego o wyjaśnienie, co było przedmiotem skargi. Następnie zaś rozpozna sprawę przedstawioną Sądowi do rozpoznania w jej granicach.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.