Uzasadnienie
Pismem z dnia 7 lipca 2008 r. F. B., prowadzący działalność gospodarczą pod firmą "G. M." w P., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia. Pismem z dnia 8 sierpnia 2008 r. został on wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 §1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Pismo to, wraz z wezwaniem do uiszczenia wpisu od skargi oraz odpisem odpowiedzi organu na skargę doręczono stronie w dniu 11 sierpnia 2008 r. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu, skarżący, pismem nadanym w dniu 18 sierpnia 2008 r., wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie całkowite lub częściowe z kosztów sądowych w tej sprawie i w pozostałych szesnastu, w których wniósł skargi.
Postanowieniem z dnia 8 września 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. odrzucił skargę z uwagi na niepodpisanie jej w wyznaczonym przez Sąd terminie. Postanowienie to zostało stronie doręczone w dniu 12 września 2008 r., a skarżący, pismem nadanym w dniu 25 września 2008 r., złożył wniosek o przywrócenie terminu do podpisania tej skargi. Pismo to, wbrew zawartej w nim treści, nie zawierało załącznika w postaci podpisanej skargi, dlatego też Sąd I instancji wezwał go do nadesłania podpisanej skargi. Wezwanie to skarżący odebrał w dniu 3 października 2008 r., a wykonał je pismem nadanym w dniu 7 października, a więc w terminie.
Postanowieniem z dnia 6 listopada 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie uznając, że termin 7 dni na jego złożenie należało liczyć od dnia 12 września 2008 r., tj. od dnia doręczenia skarżącemu odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi. Tymczasem wniosek ten został złożony w dniu 25 września 2008 r. (data stempla pocztowego), a więc po terminie.
W zażaleniu na to postanowienie, wniesionym w terminie, skarżący ponownie wniósł o przywrócenie terminu do podpisania skargi informując jednocześnie, że uchybienie to spowodowane było przede wszystkim jego złym stanem zdrowia, ponieważ jest inwalidą II grupy, dużą ilością spraw dotyczących tej samej tematyki prawnej, które toczą się z jego udziałem przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w P. i Sądem I instancji, a także faktem, że działa sam, bez profesjonalnego pełnomocnika, na którego go nie stać.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
W rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji prawidłowo obliczył, że złożenie przez skarżącego wniosku o przywrócenie terminu w dniu 25 września 2008 r. było spóźnione. Siedmiodniowy termin na złożenie wniosku należy w niniejszej sprawie liczyć od dnia doręczenia skarżącemu postanowienia z dnia 8 września 2008 r. o odrzuceniu skargi – to jest od 12 września 2008 r., tego dnia bowiem F. B. dowiedział się o popełnionym uchybieniu.
Uchybienie terminowi do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi uzasadniało odrzucenie tego wniosku na podstawie art. 88 p.p.s.a.
Wobec odrzucenia wniosku jako spóźnionego nie istniała potrzeba badania, czy uchybienie terminowi do złożenia skargi nastąpiło z przyczyn zawinionych przez skarżącego. Istnienie podstaw do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu jest rozważane przez Sąd tylko wtedy gdy wniosek złożono w terminie i jest on dopuszczalny.
Mając zatem powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.