Uzasadnienie
I
Objętym zażaleniem postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił wniosek G. R. "Włodary." Sp. z o.o. we W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lipca 2012 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o płatności bezpośrednie do gruntów rolnych.
Relacjonując przebieg sprawy Sąd I instancji podał, że postanowieniem z dnia 9 listopada 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił skargę spółki z powodu uchybienia terminu do jej wniesienia. Odpis tego postanowienia doręczono skarżącej w dniu 19 listopada 2012 r. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi skarżąca spółka wniosła do sądu w dniu 29 listopada 2012 r.
Sąd I instancji wskazując na treść art. 86 § 1 i art. 87 § 1 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) stwierdził, że skarżąca spółka składając wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu przed sądem, uchybiła terminowi do złożenia tego wniosku, albowiem skuteczny termin do jego wniesienia upływał z dniem 26 listopada 2012 r. Złożenie tego wniosku w dniu 29 listopada 2012 r. stanowiło uchybienie terminu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a. wynoszącego siedem dni od czasu ustania przyczyny uchybienia temu terminowi.
W podstawie prawnej postanowienia Sąd I instancji powołał art. 88 p.p.s.a.
II
W zażaleniu na to postanowienie G. R. "Włodary." Sp. z o.o. we W. domagało się uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, wywodząc, że przez szczególną sytuację spółki będącą skutkiem napadu i ciągłego szantażu ze strony nowego właściciela powstały obiektywne trudności w niedotrzymaniu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
III
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z treścią art. 86 § 1 p.p.s.a. przywrócenie uchybionego terminu jest możliwe jeśli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym w terminie bez swojej winy. Przepis art. 87 § 1 tej ustawy, przewiduje natomiast, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że momentem w, którym ustała przyczyna uchybienia terminowi jest między innymi dzień w którym strona dowiedział się o uchybieniu terminowi w jakim czynność miała być dokonana. Skutecznie doręczone stronie postanowienie o odrzuceniu skargi z powodu uchybienia terminowi do jej wniesienia będzie, zatem określało moment, w którym strona powzięła wiedzę o uchybieniu termowi i od tego momentu – dnia doręczenia postanowienia – rozpocznie bieg termin określony w art. 87 § 1 p.p.s.a. do złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu.
W niniejszej sprawie, co prawidłowo ustalił Sąd I instancji, postanowienie z dnia 9 listopada 2012 r., odrzucające skargę spółki na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z powodu uchybienia terminu do jej wniesienia, doręczone zostało skarżącej w dniu 19 listopada 2012 r., co potwierdzone zostało zwrotnym poświadczeniem odbioru tego postanowienia opatrzonym tą datą i podpisem upoważnionego pracownika spółki (k: 21). Od tej daty, zatem rozpoczął bieg siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, określony w powołanym art. 87 § 1 p.p.s.a. Złożenie wniosku w dniu 29 listopada 2012 r., gdzie skuteczny termin upływał z dniem 26 listopada 2012 r., stanowiło przekroczenie tego terminu, co w konsekwencji skutkowało prawidłowym rozstrzygnięciem Sądu I instancji odrzucającym tenże wniosek jako oczywiście spóźniony.
Zauważyć przy tym należy, że spółka w zażaleniu nie kwestionuje, że ponownie uchybiła terminowi, tym razem do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wskazuje natomiast okoliczności, które dla stwierdzenia, że doszło do uchybienia terminu nie mają żadnego znaczenia.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.