Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 7 stycznia 2015 r. sygn. akt II SA/Bk 1134/14 Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B.wezwał syndyka G. Sp. z o.o. w N. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia 23 września 2014 r. w przedmiocie kosztów badania sprawdzającego automatu do gier o niskich wygranych.
Syndyk wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie domagając się jego uchylenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) strony ponoszą koszty związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej. Podstawę prawną zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II WSA w B. stanowił § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). W myśl tego przepisu wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi przy kwocie do 10.000 zł - 4% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł. W zaskarżonym postanowieniu Dyrektora Izby Celnej w Białymstoku określono koszt badania sprawdzającego automatu do gier o niskich wygranych w kwocie 900 zł, którym obciążono spółkę.
Przewodniczący Wydziału II WSA w Białymstoku prawidłowo więc określił wysokość wymaganego wpisu stosunkowego od skargi w minimalnej wysokości określonej w § 1 pkt 1 wspomnianego rozporządzenia. Jednocześnie podkreślić należy, iż podana przez syndyka w zażaleniu informacja o przekształceniu toczącego się wobec spółki postępowania upadłościowego z możliwością zawarcia układu w postępowanie upadłościowe obejmujące likwidację majątku upadłego na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie Wydział VIII Gospodarczy z dnia 14 listopada 2014 r. sygn. akt VIII GUp 5/14/S nie ma znaczenia dla oceny prawidłowości zaskarżonego zarządzenia bowiem stan spółki, jaki powstał na skutek orzeczenia Sądu Rejonowego, mógłby być brany pod uwagę wówczas, gdyby zażalenie dotyczyło postanowienia Sądu o odmowie przyznania prawa pomocy. Taka sytuacja nie miała jednak miejsca w niniejszej sprawie.
Z wymienionych względów Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. i art. 198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.