Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z dnia 30 maja 2017 r. sygn. akt II SA/Bk 306/17 odrzucił skargę R. B. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2017 r. w przedmiocie kary pieniężnej.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, iż zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 maja 2017 r. wezwano R. B. (dalej: skarżący) do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 320 złotych, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 22).
Wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi zostało doręczone skarżącemu w dniu 11 maja 2017 r., zatem siedmiodniowy termin przysługujący stronie na uiszczenie wpisu upłynął z dniem 18 maja 2017 r. Wpis sądowy został uiszczony po terminie, bowiem dołączone do akt niniejszej sprawy potwierdzenie wpłaty zawiera datę obciążenia rachunku w dniu 19 maja 2017 r., a więc po upływie wymaganego terminu.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie. Zarzucił naruszenie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej p.p.s.a.). Wskazał, iż uiścił wpis przelewem elektronicznym ostatniego dnia terminu, tj. 18 maja 2017 r. przed północą, jednakże mimo środków na koncie, Bank dokonał przelewu w dniu następnym, skutkiem czego przelew opuścił bank w dniu 18 maja 2017 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Zgodzić się należy z autorem zażalenia, że przy ustalaniu terminu dokonania opłat w drodze przelewu istotna jest data złożenia dyspozycji, nie zaś jego realizacja. Stanowisko to wynika z utrwalonej od wielu lat linii orzeczniczej Sądu Najwyższego, według której, w razie uiszczenia opłaty sądowej przelewem, za dzień jej uiszczenia uznaje się dzień przyjęcia polecenia przelewu przez bank, w którym zlecający ma rachunek, jeżeli przelew w dniu jego przyjęcia lub w terminie do uiszczenia opłaty miał pokrycie na rachunku zleceniodawcy. Okoliczność, kiedy bank wykonał polecenie przelewu, nie ma w tym wypadku znaczenia (por: postanowienie z dnia 27 stycznia 1969 r., sygn. akt I PZ 76/68, OSNCP 1969, nr 9, poz. 1670, uchwała z dnia 16 grudnia 1983 r., sygn. akt III PZP 47/83, OSNC 1984, Nr 7, poz. 110, postanowienie z 30 listopada 2000 r., sygn. akt I CZ 11/00 - niepublikowane). Takie samo stanowisko należy przyjąć, jeżeli polecenie przelewu zostało złożone za pomocą elektronicznego środka komunikacji - sieci internetowej (por: postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 grudnia 2003 r., sygn. akt V CZ 127/03, OSNC 2005, nr 1, poz. 12, i z dnia 22 kwietnia 2004 r., sygn. akt II CZ 38/04, OSNC 2005, nr 5, poz. 84).
W rozpoznawanej sprawie, jak wynika z wydruku elektronicznego potwierdzenia przelewu (k. 26 akt) - przelew nr operacji [...], na kwotę 320,00 zł - z opisem "II SA/Bk 306/17", został zrealizowany w dniu 19 maja 2017 r., taka jest też data obciążenia rachunku. Potwierdzają to również dokumenty przesłane na wezwanie Sądu I instancji przez skarżącego przy piśmie z dnia 25 czerwca 2017 r., tj. historia rachunku konta, z którego został dokonany przelew, jak również szczegóły transakcji dotyczące tej operacji.
Co istotne, wbrew twierdzeniom zawartym w zażaleniu, skarżący w żaden sposób nie udowodnił, iż wydał dyspozycję przelewu w dniu 18 maja 2017 r. W świetle powyższego, wbrew zaprezentowanym poglądom orzecznictwa SN, przelew z rachunku skarżącego mimo, iż miał pokrycie w banku, to jednak - jak wynika z akt sprawy - dyspozycja jego wydania nie została dokonana w terminie, bowiem termin do jej wydania minął w dniu 18 maja 2017 r.
Wobec powyższego, skoro pomimo prawidłowego wezwania, skarżący uiścił należną opłatę z uchybieniem wymaganego terminu, skargę należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Prawidłowo również Sąd pierwszej instancji zwrócił skarżącemu wpis od skargi stosownie do treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Z uwagi na powyższe okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji