Uzasadnienie
Postanowieniem zaskarżonym zażaleniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odmówił wykładni wyroku tego Sądu z 12 kwietnia 2013 r. sygn. akt I SA/Ol 352/09, w sprawie ze skargi T. W. I. S.A. w E. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] marca 2009 r. w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne.
Sąd I instancji stwierdził, że konieczność wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Nie mieści się natomiast w ramach wykładni wyroku żądanie uzyskania wyjaśnień co do dalszego prowadzenia postępowania oraz sposobu ponownego rozstrzygnięcia sprawy.
Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie żadnych wątpliwości nie powinna budzić zarówno sentencja jak i uzasadnienie wyroku.
Sąd I instancji wyjaśnił, że przedmiotem wniosku zgłaszanego w trybie art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., mają być wątpliwości odnoszące się do orzeczenia, nie zaś wyjaśnienie sposobu dalszego postępowania w sprawie administracyjnej i sposobu rozstrzygnięcia sprawy. Ewentualne zarzuty co do rozstrzygnięcia sądu mogły być podnoszone w drodze skargi kasacyjnej od wyroku, nie zaś we wniosku o wykładnię orzeczenia. Nie zgadzając się z rozstrzygnięciem organu, zapadłym po wyroku z dnia 27 maja 2009 r., strona miała możliwość zaskarżenia aktu (decyzji) organu we właściwym trybie i terminie.
Sąd I instancji podniósł, że ewentualne zarzuty co do rozstrzygnięcia sądu mogły być podnoszone w drodze skargi kasacyjnej od wyroku, nie zaś we wniosku o wykładnię orzeczenia. Nie zgadzając się z rozstrzygnięciem organu, zapadłym po wyroku z dnia 27 maja 2009 r., strona miała natomiast możliwość zaskarżenia aktu (decyzji) organu we właściwym trybie i terminie.
W zażaleniu na powyższe postanowienie [...] S.A. w E. wniosła o jego uchylenie i dokonanie wykładni wyroku z 27 maja 2009 r. Zdaniem skarżącej możliwe są dwie interpretacje wyroku z dnia 27 maja 2009 r., sygn. akt I SA/Ol 352/09 - jedna, zgodnie z którą decyzje ZUS zostały uchylone w całości i druga, zgodnie z którą zostały one uchylone w części.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści, przy czym postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Konieczność dokonania wykładni zachodzi wówczas, gdy treść wyroku jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej lub sposobu wykonania wyroku (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lipca 2001 r., sygn. akt II SAB 57/98, Lex nr 75533).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego treść zażalenia, a także treść wniosku o wykładnię wyroku stanowią w istocie polemikę ze stanowiskiem Sądu I instancji zaprezentowanym w wyroku z dnia 27 maja 2009 r. Podniesione przez żalącego argumenty wskazują, że w istocie inaczej rozumie on znaczenie kwestionowanych fragmentów uzasadnienia wyroku Sądu I instancji, których wykładni się domaga, lecz zaprezentowanego stanowiska Sądu nie podziela. Wykracza to znacznie poza przewidzianą w art. 158 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi instytucję wykładni wyroku, bowiem wykładnia taka nie może zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2005 r., sygn. akt OZ 1312/04, niepubl.).
W świetle powyższych ustaleń uznać należy, iż Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu zasadnie odmówił wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 maja 2009 r.
Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 cytowanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.