Uzasadnienie
Objętym zażaleniem zarządzeniem Przewodniczącego I Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z 7 października 2013 r., sygn. akt I SA/Ol 352/09 [...] S.A. w E. została wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 złotych. Przedmiotem ww. zarządzenia było wniesione przez nią zażalenia na postanowienie WSA w Olsztynie z 23 września 2013 r., w przedmiocie odmowy wykładni wyroku tego Sądu z 27 maja 2009 r. Wysokość wpisu ustalono na podstawie § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221 poz. 2193, dalej: rozporządzenie RM).
Skarżąca zażaleniem zaskarżyła to zarządzenie w całości wnosząc o jego uchylenie i zwrot wpłaconej kwoty. Podniósł, że w dniu [...] kwietnia 2013 r., uiściła już opłatę w wysokości 100 zł tytułem wpisu sądowego od zażalenia. Sprawa, w której dokonała ww. opłaty dotyczyła również wykładni wyroku WSA w Olsztynie z 27 maja 2009 r. Tym samym nie można ponownie żądać opłaty za błędy Sądu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne
Na wstępie należy podnieść, że zaskarżenie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I WSA w Olsztynie w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia wywołuje ten skutek, że Naczelny Sąd Administracyjny bada, czy obowiązek opłacenia pisma został prawidłowo określony, co do zasady i wysokości opłat.
Zgodnie z art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) do uiszczenia kosztów sądowych zobowiązany jest ten kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. W przypadku wniesienia pisma podlegającego opłacie bez uiszczenia tejże opłaty, przewodniczący zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. wezwie wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie siedmiu dni, od doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Wobec wniesienia przez [...] S.A. w E. zażalenia na postanowienie WSA w Olsztynie odmawiającego wykładni wyroku tego Sądu z 27 maja 2009 r., bez uiszczenia opłaty od tego pisma, skarżący został prawidłowo wezwany, zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., do dokonania tej czynności.
Również wysokość należnego od zażalenia wpisu została ustalona w sposób prawidłowy. Przedmiotem skargi było, bowiem postanowienie WSA w Olsztynie w przedmiocie odmowy wykładni wyroku tego Sądu z 27 maja 2009 r. Zażalenie na takie postanowienie objęte jest wpisem stałym w wysokości 100 zł, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia RM.
Skarżący nie został również zwolniony z obowiązku uiszczania kosztów sądowych na mocy udzielonego mu prawa pomocy.
Jednocześnie odnosząc się do podniesionych w zażaleniu argumentów dotyczących uiszczenia przez skarżącą Spółka wpisu od zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że istotnie w dniu [...] kwietnia 2013 r. skarżący dokonał stosownej opłaty (k. 106 akt sadowych). Jednakże dotyczyła ona zażalenia skarżącej z 30 kwietnia 2013 r., (k. 96 akt sądowych) na postanowienie WSA w Olsztynie z 12 kwietnia 2013 r., odmawiającego wykładni wyroku tego Sądu z 27 maja 2009 r. Na skutek ww. środka zaskarżenia Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 9 lipca 2013 r., sygn. akt II GZ 340/13 (k. 123 akt sądowych) uchylił postanowienie WSA w Olsztynie z 12 kwietnia 2013 r. Tym samym sprawa została ponownie rozpoznana przez Sąd I instancji, który postanowieniem z 23 września 2013 r. (k. 134 akt sądowych) odmówił wykładni wyroku tego Sądu z 27 maja 2009 r. To ostatnie postanowienie WSA w Olsztynie było przedmiotem zażalenia skarżącej z 2 października 2013 r. Od wyżej wymienionego środka zaskarżenia skarżąca została wezwana – trybie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. – do uiszczenia wpisu sądowego. Tym samym powoływanie się na dokonanie wcześniejszej opłaty uiszczonej tytułem wpisu sadowego od zażalenia – na obecnym etapie sprawy – jest nieuprawnione.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.