Uzasadnienie
Postanowieniem z 18 kwietnia 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 599/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił skargę A. Spółki z o.o. w T. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] grudnia 2015 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania oraz zwrócił spółce uiszczony wpis sądowy.
Sąd uznał, że skoro spółka odebrała zaskarżone postanowienie 21 grudnia 2015 r., to termin do złożenia skargi upłynął 20 stycznia 2016 r. W przeddzień tego terminu skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego, kierując przesyłkę na błędny adres organu i dopiero po zwrocie przesyłki przez operatora pocztowego zaadresowała ją właściwie 11 lutego 2016 r. Tym samym skarga wniesiona została z uchybieniem terminu, ponieważ w ocenie WSA skierowanie skargi na nieaktualny adres organu, w sytuacji gdy spółka została poinformowana o adresie właściwym, nie można potraktować jako wniesienie skargi z zachowaniem terminu.
Wobec tego WSA w W. odrzucił skargę na postawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718; dalej p.p.s.a.) oraz zwrócił uiszczony wpis, zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca, wnosząc o jego uchylenie i stwierdzenie, że nie uchybiono terminom do złożenia skargi. Zarzuciła:
- 1. "jednostronną interpretację powołanych przepisów prawa w sposób wskazujący jedynie odpowiedzialność skarżącej za powstały brak formalny, aby uzasadnić niedopuszczalność odwołania;
- 2. nieuwzględnienie fundamentalnych zasad k.p.a. wyrażonych w art. 7 i 8 k.p.a. w prowadzonym postępowania celem wykazania nadrzędności interesu społecznego nad słusznym interesem strony tym samym wskazania miejsca obywatela w hierarchii relacji obywatel – organy Państwa, jako podmiotu podporządkowanego ich decyzjom;
- 3. nieuwzględnienie przesłanek merytorycznych dla korzystnego dla strony rozstrzygnięcia w sprawie poprzez wydane postanowienie stwierdzające niedopuszczalność złożenia skargi ze względów formalnoprawnych."
Ponadto spółka wniosła o zwrot dokonanego wpisu.
W uzasadnieniu skarżąca przyznała, że przesłała skargę na dotychczasowy adres organu. Zwrócona przesyła została przeadresowana na nowy adres i wysłana. Zdaniem skarżącej zmiana siedziby organu powinna skutkować stosownym systemem informacji do operatorów pocztowych, aby korespondencja kierowana była na nowy adres.
Zdaniem skarżącej, organ korzystając z możliwości znalezienia błędu formalnego uchylił się od merytorycznego rozpatrzenia sprawy, której rozstrzygnięcie byłoby korzystne dla strony.
Spółka stwierdziła, że podjęte rozstrzygnięcie nie wpływa na pogłębienie zaufania obywatela do organów państwa.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zawiera uzasadnionych zarzutów, więc podlega oddaleniu.
Przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie odrzucające skargę spółki z uwagi na jej wniesienie z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a.
Stosownie do tego przepisu skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Powyższy środek prawny powinien zostać wniesiony za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem postępowania (art. 54 § 1 p.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie skarga została złożona z uchybieniem powyższego przepisu, co przyznaje w zażaleniu skarżąca spółka. Jak wynika bowiem z akt sprawy postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego zostało doręczone spółce 21 grudnia 2015 r. W jego treści zostało umieszczone pouczenie o trybie zaskarżenia – "w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia, stronie przysługuje prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego, Al. Jerozolimskie 94, 00-807 Warszawa". Tymczasem skarżąca 19 stycznia 2016 r. (jeden dzień przed upływem terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a.) nadała skargę na nieaktualny adres organu. Dopiero po zwrocie przesyłki do nadawcy, skarga została nadana na prawidłowy adres organu, jednak nastąpiło to już po terminie do jej wniesienia.
W związku z tym, że powyższe okoliczności nie są sporne w sprawie, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że postanowienie z 18 kwietnia 2016 r. odpowiada prawu. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skarga wniesiona po terminie podlega odrzuceniu. Skoro więc skarga została wysłana na właściwy adres organu po upływie trzydziestodniowego terminu uregulowanego w art. 53 § 1 p.p.s.a., to WSA nie naruszył w/w przepisów w zakresie odrzucenia skargi.
NSA nie podziela poglądu skarżącego, że rozstrzygnięcie Sądu I instancji narusza art. 7 i 8 k.p.a. Po pierwsze wskazane przepisy nie znajdują zastosowania w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ponieważ regulują postępowanie administracyjne, odrębne od postępowania sądowoadministracyjnego. W konsekwencji przepisy te nie były stosowane w tym postępowaniu, więc nie mogły zostać naruszone. Po drugie, nawet uznając, że skarżąca podnosząc te zarzuty chciała zakwestionować legalność zaskarżonego postanowienia, należy uznać, że rozstrzygnięcie Sądu I instancji jest prawidłowe. WSA – działając w granicach prawa – nie mógł bowiem przyjąć do rozpoznania skargi, która została złożona z uchybieniem terminu do jej wniesienia.
Niezasadne są argumenty podniesione w zażaleniu co do zasadności skargi, ponieważ nie odnoszą się one do istoty niniejszej sprawy, która sprowadza się do zbadania, czy skarga została prawidłowo odrzucona.
Naczelny Sąd Administracyjny nie zgadza się również z poglądem wyrażonym w zażaleniu, że organ powinien był poinformować operatora pocztowego o zmianie adresu i w ten sposób zadbać, aby dochodziły do niego przesyłki nadane na dawny adres. Stwierdzić należy, że organ, podając w pouczeniu swój aktualny adres, dopełnił swoich obowiązków wynikających z zasady informowania stron postępowania. To skarżąca nie dołożyła należytej staranności w złożeniu skargi, przesyłając ją na uprzedni adres organu, mimo prawidłowego pouczenia. Wobec tego próby przeniesienia zaniedbania na organ czy na operatora pocztowego nie mogą odnieść oczekiwanych skutków.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.