Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 6 września 2015 r. o sygn. akt VI SA/Wa 1579/15 odmówił A. M. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Geodety Kraju z dnia 2 kwietnia 2015 r. nakładającą karę dyscyplinarna upomnienia.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie A.M. (dalej: "skarżąca") zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania powyższej decyzji podnosząc, że wykonanie decyzji spowoduje niepowetowane straty w zakresie prowadzonej przez nią działalności gospodarczej – działalności geodezyjnej. Skarżąca poinformowała, że wykonuje działalność w małej miejscowości, gdzie współpraca odbywa się na zasadach zaufania. Wpis kary upomnienia do rejestru prowadzonego przez Głównego Geodetę Kraju negatywnie wpłynie na jej działalność i utratę zaufania dotychczasowych klientów.
W ocenie Sądu pierwszej instancji określony w art. 46a ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, rodzaj sankcji (upomnienie) nie wiąże się z zakazem wykonywania zawodu geodety. Nie pozbawia skarżącej jej uprawnień zawodowych jak również nie pociąga za sobą negatywnych konsekwencji finansowych. W związku z tym, Sąd pierwszej instancji stwierdził brak przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. dalej p.p.s.a.) i odmówił wstrzymania wykonania decyzji.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca zarzuciła naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. i wniosła o uchylenie orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
W myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania całości lub części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza ich wstrzymanie. We wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji strona powinna zatem uprawdopodobnić, że natychmiastowe egzekucja decyzji mogłaby spowodować dla niej skutki, o których mowa w art. 64 § 3 p.p.s.a. Chodzi więc o wskazanie sytuacji, które mogłyby hipotetycznie wystąpić po wykonaniu decyzji administracyjnej.
Analiza uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji zawartego w skardze pozwala stwierdzić, że skarżąca nie uprawdopodobniła w sposób dostateczny, aby wskutek wykonania decyzji Głównego Geodety Kraju o nałożeniu kary dyscyplinarnej upomnienia mogła wystąpić jedna sytuacji opisanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżąca nie wykazała związku przyczynowo - skutkowego pomiędzy wykonaniem wspomnianej decyzji o niepowetowaną szkodą lub trudnymi do odwrócenia skutkami związanymi z tą właśnie decyzją.
Odnosząc się do twierdzeń zawartych w zażaleniu, Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że zgodnie z art. 45 g ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne w centralnym rejestrze wpisuje się następujące dane dotyczące osób, którym nadano uprawnienia zawodowe: 1) numer kolejny wpisu;
- 2) nazwisko i imię (imiona);
- 3) imię ojca;
- 4) datę i miejsce urodzenia;
- 5) numer PESEL albo rodzaj i numer dokumentu tożsamości w przypadku osoby nieposiadającej numeru PESEL;
- 6) adres zamieszkania;
- 7) wykształcenie;
- 8) numer świadectwa;
- 9) zakresy posiadanych uprawnień zawodowych i daty nadania;
- 10) informacje o orzeczonych karach dyscyplinarnych, w tym datę wydania i oznaczenie orzeczenia oraz rodzaj orzeczonej kary dyscyplinarnej;
- 11) informacje o wykreśleniach z rejestru oraz przyczynach tych wykreśleń. W myśl 5. wyciągi z rejestru zawierające dane wymienione w ust. 3 pkt 1-3, 8 i 9 podlegają publikacji w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii. Publikacji podlegają także zmiany w rejestrze.
Oznacza to, że wpisy dotyczące kar dyscyplinarnych nie podlegają publikacji i nie są dostępne wśród danych opublikowanych w internetowej wersji centralnego rejestru. W tej sytuacji wykonanie zaskarżonej decyzji nie narazi skarżącej na utratę zaufania ze strony klientów, a tym samym nie wywoła negatywnych konsekwencji dla działalności skarżącej (podobnie: postanowienie NSA z dnia 11 marca 2015 r. sygn. akt II GZ 77/15).
W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.