Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odmówił sprostowania wydanego w dniu 20 sierpnia 2011 r. postanowienia na mocy którego odrzucił skargę L. W. na bezczynność Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny odmawiając sprostowania wskazał, że postanowienie nie podlegało sprostowaniu w zakresie wskazanym we wniosku, skarżący bowiem powołał się na okoliczność, iż "nie otrzymał adresu Szpitala, który ma specjalizację i doświadczenie zawodowe, żeby usunąć choroby zapalne". WSA uznał, iż przedmiot sprostowania nie jest niedokładnością lub błędem pisarskim lub inną oczywistą omyłką. Ponadto żądane przez skarżącego działanie nie należy do właściwości sądów administracyjnych.
Pismem z dnia [...] października 2013 r. L. W. wniósł zażalenie na w/w postanowienie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Wynikająca z art. 156 § 1 w zw. z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), możliwość sprostowania niedokładności, błędów pisarskich albo rachunkowych lub innych oczywistych omyłek w postanowieniu jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał. Omyłka może dotyczyć np. oznaczenia stron czy innych uczestników postępowania, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność. Błąd pisarski może polegać np. na niewłaściwym przywołaniu nazwy lub wyrazu, mylnej jego pisowni, opuszczeniu czy wreszcie błędzie gramatycznym. Błąd rachunkowy polega na niewłaściwym przeprowadzeniu przez sąd działań arytmetycznych, inna oczywista omyłka może zaś polegać np. na wadliwej nazwie orzeczenia.
W niniejszej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny nie dopatrzył się w postanowieniu z dnia 20 sierpnia 2013 r. błędów pisarskich lub rachunkowych oraz oczywistych omyłek wymagających sprostowania. Dlatego też Sąd I instancji zasadnie odmówił sprostowania postanowienia z dnia 20 sierpnia 2013 r.
Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji