Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 stycznia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę E.-T. sp. z o.o. w O. (dalej: Skarżąca) na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w Warszawie z dnia 27 września 2018 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 grudnia 2018 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, przez wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia.
Wezwanie to zostało doręczone skarżącej w dniu 2 stycznia 2019 r., natomiast w dniu 11 stycznia 2019 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżąca uzupełniła braki formalne skargi.
Sąd uznał, że skarżąca mimo prawidłowego wezwania do uzupełniania braków formalnych skargi, nie uzupełniła braku w wyznaczonym 7 dniowym terminie w związku z czym Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), postanowił jak w sentencji.
Powyższe postanowienie Spółka zaskarżyła w całości i wniosła o jego uchylenie wskazując, że w skardze została podana wartość przedmiotu zaskarżenia, w związku z czym skarga nie wymagała uzupełnienie, a wezwanie było bezpodstawne.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W takim przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia pisma.
Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a.). Ponadto w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty (art. 215 § 1 p.p.s.a.). Jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi ona wartość przedmiotu zaskarżenia (art. 216 p.p.s.a.).
Stosownie do art. 218 p.p.s.a. Przewodniczący może sprawdzić wartość przedmiotu zaskarżenia oznaczoną w piśmie i zarządzić w tym celu dochodzenie.
Na wstępie należy zauważyć, że przedmiotem rozpoznawanej sprawy jest decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego w Warszawie dnia 27 września 2018 r., utrzymująca w mocy decyzję Kujawsko - Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 3 kwietnia 2018 r. nakładająca na skarżącą karę pieniężną w wysokości 2050 zł.
Zarządzeniem z dnia 13 grudnia 2018 r. Przewodniczący Wydziału wezwał Spółkę do podania wartości przedmiotu zaskarżenia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny po przeanalizowaniu akt sprawy zauważa, że ze skargi wynika, iż spółka zaskarżyła w całości decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w Warszawie dnia 27 września 2018 r., wnosząc tym samym o jej uchylenie wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji. Ponadto – co należy podkreślić – w treści skargi skarżąca wskazała, że wartością przedmiotu zaskarżenia jest kwota 2.050 zł (1 akapit skargi).
Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że zgodnie z art. 218 p.p.s.a. Przewodniczący może sprawdzić wartość przedmiotu zaskarżenia oznaczoną w piśmie i zarządzić w tym celu dochodzenie. Jak wskazuje orzecznictwo konieczność sprawdzenia wartości przedmiotu zaskarżenia zachodzi, gdy informacja podana w piśmie budzi wątpliwości w świetle materiału wynikającego z akt sprawy. Sprawdzenie takie polega na zweryfikowaniu informacji zawartej w skardze w odniesieniu do treści zaskarżonej decyzji (lub innego aktu). W razie nieskutecznej weryfikacji tych danych sąd może zażądać od stron dodatkowych wyjaśnień w ramach zarządzonego dochodzenia (postanowienie NSA z dnia 15 listopada 2011 r., sygn. akt II FZ 603/11).
Ponadto jeżeli w wyniku sprawdzenia wartości przedmiotu zaskarżenia okaże się, że podana przez skarżącego wartość nie jest prawidłowa, przewodniczący określa zarządzeniem wartość przedmiotu zaskarżenia, przy czym w związku z faktem, że zarządzenie to jest niezaskarżalne, określenie przez przewodniczącego wartości przedmiotu sporu podlega kontroli wskutek zażalenia na zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu (postanowienie NSA z dnia 6 maja 2014 r., sygn. akt I GZ 101/14).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w tej sprawie wezwanie przez Sąd I instancji Skarżącej do podania wartości przedmiotu zaskarżenia było niezasadne. Przede wszystkim należy zaznaczyć, że w pierwszej kolejności Przewodniczący powinien zweryfikować prawidłowość wskazanej przez stronę w skardze wartości przedmiotu zaskarżenia – w tym wypadku kwoty 2050 zł, jeżeli wysokość ta w żaden sposób nie wynikała z zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Taka sytuacja nie miała jednak miejsca w niniejszej sprawie albowiem wprost z treści skargi i decyzji wynikało, jaka jest wartość przedmiotu zaskarżenia.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a, zażalenie uwzględnił i uchylił zaskarżone nim postanowienie.