Uzasadnienie
Postanowieniem z 18 lipca 2017 r., sygn. akt III SA/Łd 550/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), odrzucił "A. Spółka Jawna" w J. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego 13 kwietnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. Sąd pierwszej instancji podniósł, że zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału III z dnia 20 czerwca 2017 r. pełnomocnik skarżącej wezwany został do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie w kwocie 320 zł. oraz do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi w oryginale lub jego odpis uwierzytelniony zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej – odpisu KRS w oryginale lub jego odpis uwierzytelniony, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 29 czerwca 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 13 akt sądowych). W zakreślonym terminie spółka uiściła należny wpis od wniesionej skargi. Nie uzupełniła natomiast braku formalnego skargi. Wobec zaistniałego w sprawie stanu rzeczy Sąd pierwszej instancji stosownie do powołanego art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odrzucił skargę orzekając o bezskuteczności czynności skarżącej w postępowaniu sądowym obejmującej wniesienie skargi na rozstrzygnięcie organu administracji publicznej.
Skarżąca złożyła zażalenie na powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie, a także w świetle art. 196 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia do czasu podjęcia rozstrzygnięcia. Skarżąca podniosła, że niedopełnienie warunku złożenia dokumentu określającego sposób reprezentacji wynikało z nieobecności wspólników w siedzibie spółki spowodowanej wykonywaniem zleceń transportowych w zakresie wypoczynku wakacyjnego dzieci. Skarżąca wyjaśniła nadto, że przesyłka odebrana została przez żonę wspólnika, która pomimo przekazania informacji o jej odbiorze nie zrozumiała treści pouczenia mówiącego o konieczności uzupełnienia dwóch braków.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Jak wynika z treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W rozpoznawanej sprawie skarga była obarczona brakami formalnymi, bowiem skarżąca spółka nie złożyła pełnomocnictwa dla występującego w jej imieniu pełnomocnika oraz dokumentu określającego umocowanie do jej reprezentowania, do czego była zobowiązana treścią art. 29 i art. 37 § 1 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. W myśl zaś art. 29 p.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
Z kolei zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnia, że w rozpoznawanej sprawie Sąd pierwszej instancji w odrębnych wezwaniach wezwał skarżącą do usunięcia braków fiskalnych i braku formalnego w postaci wykazania umocowania. Oba wezwania są precyzyjnie i jasno sformułowane. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, jako rodzaj przesyłki, zawarto informację:,,wezwanie do wpisu, wezwanie o KRS, pouczenie". Przesyłka została doręczona prawidłowo skarżącej. Z adnotacji umieszczonej na zwrotnym potwierdzeniu odbioru wynika, że w kopercie znajdował się odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego oraz wezwanie do usunięcia braków skargi. Skarżąca uzupełniła brak formalny w zakresie uiszczenia wpisu, nie złożyła natomiast dokumentu określającego umocowanie do je reprezentowania.
Odnosząc się do zarzutów zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, że treść wezwania była jasna i czytelna, a skarżąca została prawidłowo pouczona o terminie, w którym braki należało uzupełnić i skutkach niezastosowania się do wezwania, stąd zastosowanie rygoru wskazanego w wezwaniu, tj. odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 232 § 1 p.p.s.a., było prawidłowe.
Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, stąd - działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. - oddalił zażalenie.