Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 17 listopada 2015 r., sygn. akt II GZ 673/15 oddalił zażalenie M M-W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego W. z dnia 19 sierpnia 2015 r., sygn. akt V SA/Wa 3397/15 wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od skargi M. M-W. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] czerwca 2015 r. w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia.
"Wnioskiem" z dnia [...] stycznia 2016 r. skierowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego, M. M-W. wniosła o stwierdzenie nieważności postępowania i uchylenie postanowienia z dnia 17 listopada 2015 r., sygn. akt II GZ 673/15.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Na wstępie Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że ze względu na treść zawartą w osnowie "wniosku" z dnia 26 stycznia 2016 r. przedmiotowy środek zaskarżenia należało zakwalifikować jako zażalenie.
Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Ustawodawca, w powołanej wyżej ustawie, nie przewidział środków odwoławczych od orzeczeń (zarówno wyroków jak i postanowień) Naczelnego Sądu Administracyjnego. Orzeczenia tego Sądu stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie (art. 168 § 1 p.p.s.a.) – por. R. Hauser, M. Wierzbowski (red.): Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, 3. wydanie, Wyd. C.H.BECK, Warszawa 2015, s. 725; a także postanowienia NSA: z 20 stycznia 2016 r., I OZ 1715/15, z 25 września 2015 r., II OZ 705/15.
Ze względu na powyższe, skoro przedmiotowe zażalenie zostało wniesione na prawomocne postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego, należy je odrzucić jako niedopuszczalne.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 i 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.
PM