Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. postanowieniem z 20 kwietnia 2016 r. sygn. akt III SA/Lu 1364/15 odmówił K. Sz.wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w B. P. z 3 września 2015 r. w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry.
K. Sz. (dalej: "skarżący") zawarł w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania powyższej decyzji wymierzającej karę pieniężną w wysokości 108.000 zł. We wniosku nie przedstawiono żadnych argumentów, które uzasadniałyby przyznanie skarżącemu ochrony tymczasowej na czas trwania postępowania sądowego. W związku z tym, Sąd pierwszej instancji mając na uwadze treść art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) odmówił skarżącemu wstrzymania wykonania decyzji.
Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie domagając się jego uchylenia i wstrzymania wykonania decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Stosownie do art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części stanowi więc odstępstwo od generalnej reguły wykonalności zaskarżonego aktu lub czynności i jest dopuszczalne jedynie po spełnieniu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. W świetle powołanego przepisu to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia wystąpienia negatywnych następstw wykonania aktu lub czynności administracyjnej.
Tym samym wnioskodawca powinien dołączyć do wniosku stosowne dokumenty, które pozwoliłyby sądowi ocenić prawdopodobieństwo i rozmiar szkody lub skutków finansowych powstałych w związku z egzekucją zaskarżonego aktu lub czynności. Niesprecyzowanie szkody grożącej skarżącemu powoduje, że sąd badający wniosek nie może ustalić, czy zastosowanie wobec niego tymczasowej ochrony w postępowaniu sądowym, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., jest zasadne.
Odnosząc powyższe rozważania do rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, iż Sąd pierwszej instancji prawidłowo orzekł o oddaleniu wniosku skarżącego.
Skarżący domagając się od Sądu pierwszej instancji wstrzymania wykonania decyzji nakładającej karę pieniężną w wysokości 108.000 zł za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry nie podał żadnej argumentacji w tym zakresie, lecz poprzestał jedynie na samym żądaniu. Skarżący nie wykazał zatem, czy wyegzekwowanie od niego kwoty 108.000 zł przed zakończeniem postępowania sądowego w sprawie spowoduje znaczną szkodę lub nieodwracalne skutki w jego sferze majątkowej i finansowej. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji było w interesie skarżącego, dlatego winien był on określić negatywne konsekwencje wykonania tego aktu. Należało bowiem przedłożyć dokumenty finansowe, które zobrazowałyby Sądowi pierwszej instancji aktualną sytuację majątkową skarżącego a następnie pozwoliły ustalić ryzyko wystąpienia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skoro skarżący nie uprawdopodobnił, iż wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby wyrządzić w jego majątku znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki, to Sąd pierwszej instancji nie miał podstaw uwzględnienia wniosku skarżącego. Sąd, co należy podkreślić, nie może w tym przypadku wyręczać zainteresowanego i samodzielnie poszukiwać argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji.
Na marginesie zauważyć należy, iż postępowanie sądowe w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji ma charakter akcesoryjny w stosunku do postępowania głównego, w którym sąd kontroluje legalność zaskarżonej decyzji. Postępowanie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest wszczynane na wniosek strony, który zgodnie z art. 64 § 2 p.p.s.a., powinien czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym określonym w art. 46 § 1 pkt 1 - 5 p.p.s.a. i zawierać osnowę (motywy) zawartego w nim żądania. W odniesieniu do wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji konieczne jest więc wykazanie prawdopodobieństwa wystąpienia okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wniosek skarżącego, o czym wcześniej wspomniano, nie zawierał motywów w tym zakresie. Wobec tego, Sąd pierwszej instancji nie miał podstaw uwzględnienia wniosku skarżącego.
W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny uznał zaskarżone rozstrzygnięcie za prawidłowe i w oparciu o art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.