Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 6 lutego 2017 r., sygn. akt VI SA/Wa 945/16 odrzucił skargę kasacyjną A. S.A. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 października 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 945/16.
Sąd I instancji za podstawę rozstrzygnięcia przyjął następujące ustalenia:
Wyrokiem z dnia 21 października 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 945/16. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. S.A. z siedzibą w W. (dalej: skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2016 r. w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego z przekroczeniem terminu zezwolenia.
Skarżący pismem z dnia [...] stycznia 2017 r., wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę kasacyjną od wskazanego powyżej wyroku, wnioskując o jego uchylenie i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania.
Sąd I instancji wyjaśnił, że zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną. Z akt sprawy wynika, że skarżący odebrał odpis ww. wyroku z uzasadnieniem w dniu 12 grudnia 2016 r., a więc termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał w dniu 11 stycznia 2017 r. Skarżący wniósł zaś skargę kasacyjną z uchybieniem tego terminu – w dniu 12 stycznia 2017 r. Skargę kasacyjną należało zatem odrzucić jako spóźnioną.
Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Sądu I instancji wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszanie:
- 1) art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i odrzucenie skargi kasacyjnej pomimo braku przesłanek do jej odrzucenia,
- 2) art. 87 § 1 p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie i odrzucenie skargi kasacyjnej pomimo możliwości wniesienia wniosku o przywrócenie terminu.
. W uzasadnieniu zażalenia skarżący przytoczył okoliczności mające usprawiedliwiać wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 177 § 1 p.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Z art. 178 p.p.s.a. wynika natomiast, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Wobec tego, że przepisy jasno i kategorycznie określają w jakim terminie wnosi się skargę kasacyjną do sądu i jakie są konsekwencje przekroczenia tego terminu, sąd nie ma w tym względzie żadnego pola do własnej oceny, czy wydania decyzji uznaniowej, gdyż związany jest stanowczym brzmieniem przepisów prawa (por. postanowienie NSA z dnia 6 września 2017 r., sygn. akt II GZ 638/17).
Jak wynika z akt sprawy, odpis wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 października 2016 r. wraz z uzasadnieniem został prawidłowo doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 12 grudnia 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 42 akt sądowych). Zatem termin na złożenie skargi kasacyjnej od tego wyroku upłynął w dniu 11 stycznia 2017 r. (środa) Tymczasem skarga kasacyjna została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 12 stycznia 2017 r. (koperta k. 50 akt sądowych), więc zgodnie z prawem WSA odrzucił ją jako spóźnioną (art. 178 p.p.s.a.).
Odnosząc się zaś do argumentacji skarżącego zawartej w uzasadnieniu zażalenia należy podkreślić, że złożony w tym samym dniu, co zażalenie, wniosek o przywrócenie terminu, o którym stanowi art. 87 § 1 p.p.s.a., jest aktualny dopiero wówczas, gdy prawomocnie zostanie rozstrzygnięta kwestia, czy termin do dokonania czynności procesowej upłynął - czy też nie - przed jej dopełnieniem (por. postanowienie NSA z dnia 5 lipca 2017 r., sygn. akt I GZ 155/17). Wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej oraz środek odwoławczy od orzeczenia o odrzuceniu pisma procesowego (z powodu uchybienia terminu) wyłączają się wzajemnie. Procedura zmierzająca do przywrócenia terminu, któremu strona uchybiła, może być wdrożona dopiero po stwierdzeniu, że czynność procesowa podjęta przez stronę jest - właśnie na skutek upływu terminu – bezskuteczna (por. postanowienie NSA z dnia 5 lipca 2017 r., sygn. akt I GZ 163/17).
Wobec tego, że w niniejszym postępowaniu została prawomocnie rozstrzygnięta kwestia uchybienia terminu do w wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 października 2016 r., to podnoszone w zażaleniu okoliczności związane z przywróceniem terminu do wniesienia skargi kasacyjnej powinny zostać rozpoznane w odrębnym postępowaniu. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszym postępowaniu jest wyłącznie postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, w którym Sąd bada czy przesłanki na których oparto to rozstrzygnięcie zostały prawidłowo zastosowane w stanie faktycznym sprawy (por. postanowienie NSA z dnia 23 marca 2017 r., sygn. akt II GZ 207/17).
Z podanych powodów, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.