Uzasadnienie
Postanowienie
Dnia 13 lipca 2005 r.
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie:
Sędzia NSA Małgorzata Korycińska po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. Z. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 11 kwietnia 2005 r. sygn. akt 3 II SA/Wr 2005/03 o przywrócenie terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi J. Z. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze z dnia 23 lipca 2003 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia o zawieszeniu postępowania
postanawia:
- – oddalić zażalenie –
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił przywrócenia skarżącemu terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku tegoż Sądu z dnia 15 lutego 2005 r. Wyrokiem tym oddalono skargę J. Z. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze z dnia 23 lipca 2003 r. w przedmiocie uchylenia postanowienia o zawieszeniu postępowania. W motywach postanowienia Sąd I instancji podał, iż skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu, a okoliczności powołane we wniosku (konieczność sporządzenia i wysłania pism do innych organów) nie usprawiedliwiają niezłożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w przewidzianym przez ustawę terminie. Sąd podkreślił, że skarżący nie zachował szczególnej staranności przy dokonaniu czynności procesowej, dopuścił się niedbalstwa, a to wyklucza możliwość przywrócenia terminu.
W zażaleniu J. Z. K. domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia i "wydania zawnioskowanych dokumentów" podnosząc zarówno to, że Sąd I instancji rozpoznał jego wniosek na posiedzeniu niejawnym i w składzie tylko jednoosobowym, jak i to, że obowiązkiem Sądu powinno być sporządzenie uzasadnienia w każdej sprawie i doręczenie go stronom. Odmienna regulacja prawna jest niezgodna, zdaniem skarżącego, z przepisami art. 2, art. 5, art. 9, art. 30, art. 31, art. 45, art. 83 i art. 193 Konstytucji RP. Skarżący nie zgodził się także z tym, że nieuprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, uznając iż obszerność sporządzanej przez niego skargi do Trybunału Praw Człowieka stanowi dostateczne usprawiedliwienie zwłoki w złożeniu wniosku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne. Stosownie do unormowań prawnych obowiązujących od dnia 1 stycznia 2004 r., zawartych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą procesową, w sprawach, w których skargę oddalono uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia sentencji wyroku. Zasadę te wprowadził art. 141 § 2 ustawy procesowej, przy czym, co warto podkreślić, sporządzenie uzasadnienia wyroku na wniosek uprawnionego podmiotu nie stanowi specyfiki postępowania sądowoadministracyjnego, lecz funkcjonuje od lat także w postępowaniu cywilnym (art. 328 § 1 kodeksu postępowania cywilnego), dlatego też nie sposób podzielić argumentacji skarżącego dotyczącej niekonstytucyjności przyjętych rozwiązań prawnych.
Termin do zgłoszenia wniosku o uzasadnienie wyroku biegnie od dnia jego ogłoszenia bądź też od dnia doręczenia odpisu sentencji wyroku, w sytuacji gdy ustawa procesowa nakazuje doręczyć z urzędu odpis sentencji. Żadna z sytuacji obligujących Sąd do doręczenia z urzędu odpisu sentencji wyroku w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi, a zatem termin do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia rozpoczął swój bieg od dnia ogłoszenia wyroku tj. od dnia 15 lutego 2005 r. i nie budzi żadnych wątpliwości to, że nie został on przez skarżącego dotrzymany. Przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym jest dopuszczalne wówczas, gdy strona nie dokonała tej czynności bez swojej winy. Stanowi o tym art. 86 § 1 ustawy procesowej.
Nadto okoliczności wskazujące na brak winy strona powinna uprawdopodobnić w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu. Z ustaniem okoliczności uniemożliwiających dochowanie terminu ustawodawca wiąże ten skutek, iż od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu liczy się siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu (87 § 1 i 2 ustawy procesowej). Z przytoczonych przepisów wynika, że w czasie biegu terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym musi zaistnieć obiektywna przeszkoda uniemożliwiająca stronie dokonanie tej czynności, a powstanie tej przeszkody nie było spowodowane działaniem strony i było od niej całkowicie niezależne.
Skarżący jako przeszkodę uniemożliwiającą mu złożenie w terminie wniosku wskazał konieczność opracowania pism procesowych w innych sprawach. Nie była to jednak taka obiektywna, nie przewidywalna uprzednio przeszkoda, która nie pozwoliłaby na wykonanie tak prostej czynności procesowej jaką jest zgłoszenie jednozdaniowego wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Trafnie więc Sąd I instancji ocenił występowanie braku przesłanek do przywrócenia uchybionego terminu.
Sąd I instancji rozpoznał wniosek skarżącego o przywrócenie terminu na posiedzeniu niejawnym, gdyż do tego uprawniał art. 86 § 2 in fine ustawy procesowej. Z kolei w myśl art. 16 § 2 tej ustawy sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym orzeka w składzie jednego sędziego, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ponieważ w zakresie rozpoznania wniosku o przywrócenie uchybionego terminu ustawa nie wprowadza wyjątku od zasady orzekania na posiedzeniu niejawnym w składzie jednego sędziego, to nie jest zasadny zarzut zażalenia dotyczący składu sądu.
Z naprowadzonych powodów Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do uwzględnienia zażalenia i oddalił je na podstawie art. 197 w zw. z art. 184 ustawy procesowej.