Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 11 lutego 2016 r., sygn. akt V SA/Wa 4883/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), odrzucił skargę M. G. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne.
Sąd I instancji podniósł, że zaskarżona decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych została doręczona skarżącej w dniu 2 listopada 2015 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych). Termin do wniesienia skargi upłynął zatem 2 grudnia 2015 r., natomiast skarga została wniesiona dniu 3 grudnia 2015 r., czyli po upływie terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a.
Skarżąca złożyła zażalenie na powyższe postanowienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu przytoczyła argumenty przemawiające, w jej ocenie, za przywróceniem terminu do wniesienia skargi.
Postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 6 lipca 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na to postanowienie, stwierdzając, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony po terminie do jego wniesienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Jak wynika z treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z kolei w myśl art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W rozpoznawanej sprawie skarga został złożona po terminie, bowiem zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej w dniu 2 listopada 2015 r., natomiast skarga została złożona w dniu 3 grudnia 2015 r., tj. jeden dzień po upływie terminu. Fakt ten nie jest zresztą kwestionowany przez skarżącą, która wraz z zażaleniem złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, argumentując, że do uchybienia terminu doszło bez jej winy.
Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, że Sąd I instancji prawidłowo odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. jako wniesioną z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.