Uzasadnienie
Postanowieniem z 3 listopada 2015 r., sygn. akt VI SAB/Wa 83/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odmówił Z. A. przyznania prawa pomocy. Sąd orzekł na podstawie art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej p.p.s.a.), ponieważ skarga jest oczywiście niezasadna.
Z. A. złożył zażalenie na powyższe postanowienie. W jego treści zawarł kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Postanowieniem z 15 lutego 2016 r., sygn. akt VI SAB/Wa 83/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. zwolnił skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowił dla niego rzecznika patentowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie wywołane zażaleniem skarżącego należało umorzyć, ponieważ w okolicznościach niniejszej sprawy jego rozpoznanie okazało się bezprzedmiotowe.
NSA stwierdza, że celem złożenia zażalenia przez Z. A. było uzyskanie pozytywnego rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, a innymi słowy uzyskanie przez niego prawa pomocy w zakresie całkowitym. Wobec tego, należy uznać, że postępowanie zażaleniowe jest kolejnym etapem postępowania z wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Skoro zaś ten cel został spełniony, ponieważ skarżący na mocy postanowienia z 15 lutego 2016 r. uzyskał prawo pomocy w zakresie całkowitym, to rozpoznanie zażalenia na postanowienie z 3 listopada 2015 r. (dotyczące pierwotnego wniosku) stało się zbędne, w rozumieniu art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718; dalej p.p.s.a.).
Wobec tego, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 249a p.p.s.a., umorzył postępowanie zażaleniowe.