Uzasadnienie
Postanowieniem z 16 maja 2016 r., sygn. akt I SA/Gl 481/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. odrzucił sprzeciw L. A. na zarządzenie z 22 marca 2016 r. o pozostawieniu bez rozpoznania pisma z 29 stycznia 2016 r., będącego wnioskiem o przedłużenie terminu do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Sąd stwierdził, że skarżący złożył sprzeciw drogą elektroniczną, a zatem powinien był uzupełnić go o własnoręczny podpis, do czego został wezwany zarządzeniem z 13 kwietnia 2016 r., wydanym w trybie art. 49 w zw. z art. 259 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718; dalej p.p.s.a.).
W ocenie WSA termin do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu, liczony od dnia doręczenia wezwania, tj. od 21 kwietnia 2016 r., upłynął 28 kwietnia 2016 r. Skarżący uzupełnił natomiast brak formalny sprzeciwu 2 maja 2016 r. (data nadania przesyłki), a więc już po upływie ustawowego terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności.
Wobec tego WSA na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a. odrzucił sprzeciw.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył L. A., wnosząc o jego uchylenie i "przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu". Stwierdził, że jest na zwolnieniu lekarskim, mieszka sam i nie był w stanie uzupełnić braku formalnego w terminie do 28 kwietnia 2016 r. Podniósł, że pozytywne rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy jest dla niego bardzo istotne.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest niezasadne.
W rozpoznawanej sprawie istota sporu sprowadza się do stwierdzenia, czy skarżący w terminie uzupełnił brak formalny sprzeciwu poprzez jego podpisanie.
Jak wynika z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo powinno zawierać podpis strony, która je wniosła. Na gruncie p.p.s.a. każde pismo musi być opatrzone własnoręcznym podpisem. Wymóg ten obejmuje również pisma wnoszone drogą elektroniczną.
Jeżeli zaś pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o uzupełnienie tego braku formalnego w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba ze ustawa stanowi (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Szczególny rygor wezwania do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu wprowadził art. 259 § 2 p.p.s.a., stanowiąc, że sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione sąd odrzuca.
Bezspornym jest, że L. A. sprzeciw od zarządzenia z 22 marca 2016 r. wniósł w drodze elektronicznej. W dniu 21 kwietnia 2016 r. otrzymał wezwanie do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu poprzez jego podpisanie. Wezwanie to zawierało pouczenie o terminie do uzupełnienia braku formalnego oraz o terminie do jego wykonania. Skarżący przesłał podpisany sprzeciw 2 maja 2016 r., więc po upływie siedmiodniowego terminu do uzupełnienia braków formalnych, wynikającego z art. 49 § 1 p.p.s.a.
Wobec tego w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji prawidłowo odrzucił sprzeciw. WSA oceniał bowiem jedynie obiektywną okoliczność, czy brak formalny został uzupełniony w terminie. W konsekwencji stwierdzenia, że bezskutecznie upłynął termin do wniesienia sprzeciwu, odrzucił ten środek zaskarżenia zgodnie z art. 259 § 2 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.