Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 7 listopada 2008 r., sygn. akt IV SA/Wa 705/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odmówił wykładni wyroku tegoż Sądu z dnia 31 lipca 2008 r. o sygn. akt IV SA/Wa 705/08, którym oddalono skargę M. B. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia z dnia [...] stycznia 2008 r. o nr [...] w przedmiocie udzielenia upomnienia w sprawie dotyczącej uprawnień geodety.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji stwierdził, że wnioskiem z dnia 13 września 2008 r. M. B. wystąpił o wykładnię powołanego wyżej wyroku poprzez wyjaśnienie wątpliwości dotyczących treści uzasadnienia wyroku w części dotyczącej stwierdzenia, że decyzje organów administracji nie naruszają prawa w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik rozstrzygnięcia oraz stwierdzenie, że przeciwko skarżącemu toczyło się postępowanie dyscyplinarne zgodnie z art. 42 ust. 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. Nr 240, poz. 2027 ze zm.), a także wyjaśnienie, na czym polega wina wnioskodawcy w postępowaniu rozpoczętym w dniu 21 lipca 2004 r. Sąd I instancji uznał, że zawarte w sentencji wyroku z dnia 31 lipca 2008 r. stwierdzenie o oddaleniu skargi jest jednoznaczne i nie pozostawia żadnej dowolności interpretacyjnej. Oznacza to, że treść wyroku nie budzi wątpliwości wymagających wyjaśnienia w ramach jego wykładni.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący - M. B., domagając się uchylenia zaskarżonego orzeczenia. Przytoczył fragmenty z uzasadnienia powołanego wyżej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 31 lipca 2008 r. i wniósł o wyjaśnienie w jaki sposób Główny Geodeta Kraju wypełnił treść art. 10 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), skoro postępowanie zostało wszczęte w dniu 14 marca 2005 r., a udział w postępowaniu skarżący miał zapewniony w 2004 r. Ponadto wniósł o wykładnię w jaki sposób miał składać wnioski dowodowe, zapoznać się z materiałem dowodowym i wypowiedzieć się co do tego materiału, skoro nie został powiadomiony przez Głównego Geodetę Kraju o toczącym się postępowaniu. Zwrócił się o wskazanie jakich prac dotyczy naruszenie obowiązującego prawa i na czym polegała wina skarżącego, a także wniósł o wykładnię dlaczego Sąd stwierdził naruszenie art. 12 Prawa geodezyjnego i kartograficznego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści, przy czym postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Konieczność dokonania wykładni zachodzi wówczas, gdy treść wyroku jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej lub sposobu wykonania wyroku (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lipca 2001 r., sygn. akt II SAB 57/98, Lex nr 75533).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego treść zażalenia, a także treść wniosku o wykładnię wyroku stanowią w istocie polemikę ze stanowiskiem Sądu I instancji zaprezentowanym w wyroku z dnia 31 lipca 2008 r. Podniesione przez żalącego argumenty wskazują, że w istocie rozumie on znaczenie kwestionowanych fragmentów uzasadnienia wyroku Sądu I instancji, których wykładni się domaga, lecz zaprezentowanego stanowiska Sądu nie podziela. Wykracza to znacznie poza przewidzianą w art. 158 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi instytucję wykładni wyroku, bowiem wykładnia taka nie może zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2005 r., sygn. akt OZ 1312/04, niepubl.).
W świetle powyższych ustaleń uznać należy, iż Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu zasadnie odmówił wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 31 lipca 2008 r.
Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 cytowanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.
PG