Uzasadnienie
J. M. zawarł w skardze na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku z dnia [...] października 2018 r., wydaną w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu wydania prawomocnego wyroku w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z 5 grudnia 2018 r. sygn. akt I SA/Bk 664/18 odmówił skarżącemu wstrzymania wykonania decyzji.
W uzasadnieniu Sąd I instancji podał, że brak uzasadnienia przez skarżącego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie pozwala Sądowi na ocenę, czy wykonanie decyzji może wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Zweryfikowanie przez Sąd tego, czy wykonanie decyzji spowoduje tak daleko idące skutki musi się bowiem odbywać z uwzględnieniem szczegółowych informacji o sytuacji majątkowej strony, wysokości uzyskiwanych dochodów, posiadanych oszczędnościach, składnikach majątku, a także dodatkowo ponoszonych wydatkach.
Skarżący złożył zażalenie na postanowienie Sądu I instancji. W uzasadnieniu skarżący wskazał, iż: nie powinien być stroną postępowania, bowiem zajęte maszyny nigdy nie były jego własnością. Nigdy nie zajmował się maszynami, nie interesował się maszynami, nie nadzorował ich. Dlatego też brak wstrzymania wykonania decyzji może doprowadzić do zajęcia konta skarżącego w sytuacji gdy nie jest i nigdy nie był on właścicielem maszyn, nigdy nie urządzał jakichkolwiek gier, a niniejsze postępowania jego nie dotyczy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego bądź wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Wprowadzona w omawianym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 p.p.s.a., w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Skoro sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek skarżącego, to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.
W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczył decyzji w przedmiocie nałożenia na skarżącego kary pieniężnej w wysokości 24.000 zł. Naczelny Sąd Administracyjny przypomina, że wykonanie decyzji nakładającej na stronę obowiązek uiszczenia należności pieniężnej tylko w wyjątkowych przypadkach jest źródłem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Zapłata oznaczonej w decyzji należności ma charakter odwracalny. W przypadku uchylenia zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji uiszczona należność podlega zwrotowi. Z tej też przyczyny strona domagająca się wstrzymania wykonania decyzji nakładającej obowiązek zapłaty należności pieniężnej obowiązana jest wykazać, że występują szczególne okoliczności uzasadniające uwzględnienie jej wniosku.
W zaskarżonym postanowieniu Sąd pierwszej instancji uznał, że niemożliwa była ocena spełnienia przesłanek zastosowania ochrony tymczasowej, bowiem we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie zostały wskazane okoliczności, które odnosiłyby się do sytuacji skarżącego i uprawdopodobniałyby wystąpienie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w razie wykonania decyzji przed rozpoznaniem skargi.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, dokonana przez Sąd pierwszej instancji ocena jest prawidłowa.
Zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji jest ogólnikowy, a ponadto wskazano w nim okoliczności, które ewentualnie odnoszą się do kwestii merytorycznej sprawy, a nie przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Za gołosłowne należy również uznać upatrywanie znacznej szkody w zagrożeniu możliwości realizacji zobowiązań tj. zajęcia konta bankowego skarżącego. Za nieskuteczną należy również uznać kwestię powoływania się na okoliczności jak wskazuje skarżący m.in., że nie interesował się maszynami i nie posiadał maszyn.
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji winien odnosić się tylko do kwestii w zakresie uprawdopodobnienia wystąpienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a.
NSA wskazuje również, iż dla kwestii wstrzymania wykonania decyzji nie mogą mieć natomiast znaczenia podniesione w zażaleniu argumenty związane z oceną legalności wydanych w sprawie rozstrzygnięć administracyjnych. Zgodność z prawem decyzji wydanych przez organy celne będzie podlegać kontroli sądowej w postępowaniu merytorycznym. Postępowanie w przedmiocie wniosku o zastosowanie na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest natomiast tylko postępowaniem wpadkowym, w którym sąd nie jest uprawniony do wypowiadania się do co istoty sprawy.
Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.