Uzasadnienie
Wyrokiem z 18 lutego 2019 r., VI SA/Wa 1649/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. F. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z [...] maja 2018 r., [...] w przedmiocie unieważnienia patentu na wynalazek oraz skargę Z.L. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z [...] maja 2018 r., [...] w zakresie pkt 2 w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania.
Pismem z [...] czerwca 2020 r. pełnomocnik Z. L., rz. pat. B. K. wniósł o sprostowanie oczywistej omyłki w uzasadnieniu ww. wyroku poprzez skreślenie w zdaniu: "Wskazał chronione na jego rzecz rozwiązania: wzór użytkowy [...] i [...]" numeru "[...]". W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik wskazał, że wnioskodawca nigdy nie uzasadniał swego interesu prawnego powołaniem wzoru użytkowego [...], a spośród dwóch wzorów, ujętych w cytowanym zdaniu, wskazywał jedynie na swój wzór [...]. Pełnomocnik podniósł, że wskazana omyłka powstała na skutek powtórzenia, za uzasadnieniem skarżonej decyzji, sformułowania zawartego na jej stronie 2 gdzie stwierdzono, że "O takim asortymencie produkcji wnioskodawcy świadczą, jego zdaniem, chronione rozwiązania, takie jak wzór użytkowy [...] lub [...]".
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 1 października 2020 r., sygn. akt VI SA/Wa 1649/18 WSA w Warszawie odmówił sprostowania uzasadnienia tegoż sądu z dnia 18 lutego 2019 r. wskazując, że sprostowanie uzasadnienia wyroku w zakresie, w jakim domaga się tego pełnomocnik A. L., nie jest możliwe, bowiem ingerowałoby w treść orzeczenia i prowadziło do modyfikacji ustaleń faktycznych stanowiących podstawę rozstrzygnięcia w sprawie.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Z.L.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest niezasadne.
Zgodnie z przepisem art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej p.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe albo inne oczywiste omyłki. Sprostowanie może nastąpić na wniosek (art. 159 p.p.s.a.). Jednak sprostowanie w żadnym wypadku nie może prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia. Niedopuszczalność sprostowania prowadząca do zmiany rozstrzygnięcia odnosi się zarówno do zmiany pod względem podmiotowym, jak i przedmiotowym.
Przedmiotem sprostowania wyroku mogą być zatem niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, dotyczące np. oznaczenia stron czy innych uczestników postępowania, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność, przy czym nieprawidłowości te muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Korekta orzeczenia jest możliwa wówczas, gdy omyłka wynika wprost z orzeczenia, w sposób pozwalający na jej natychmiastowe rozpoznanie. Nie ma charakteru oczywistego omyłka, której stwierdzenie wymaga głębszej analizy akt postępowania. Podkreślenia wymaga, że pod pojęciem "oczywistej omyłki" nie należy rozumieć ani przeoczenia, jakiego sąd się dopuścił przy rozstrzygnięciu sprawy, ani niezgodności sentencji z następnie sporządzonym uzasadnieniem (zob. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. Lexis Nexis, Warszawa 2010, Wyd. 4, s. 375; tak też: postanowienie NSA z dnia 25 listopada 2020, sygn. akt I GZ 327/20).
W rozpoznawanej sprawie, odnosząc się do wniosku skarżącego o sprostowanie uzasadnienia wyroku, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że charakter żądań strony przekracza zakres przewidzianych w art. 156 § 1 p.p.s.a. sprostowań niedokładności, błędów pisarskich albo rachunkowych lub innych oczywistych omyłek. W sprawie skarżący domaga się wprost sprostowania uzasadnienia wyroku Sądu pierwszej instancji poprzez zawarcie w nim faktów, które jednak wymagają głębszej analizy zebranych w sprawie akt postępowania. Wskazać należy, że sprostowanie nie jest środkiem prawnym mogącym prowadzić do istotnej zmiany treści rozstrzygnięcia, czy też zakwestionowania ustalonego przez sąd w uzasadnieniu wyroku stanu faktycznego.
Wobec powyższego, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zmiany, których domaga się skarżący nie stanowiłyby sprostowania oczywistej omyłki, ale miałyby dotyczyć merytorycznej treści wyroku, co należy uznać za niedopuszczalne.
Z tych przyczyn, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.