Uzasadnienie
WSA w Warszawie postanowieniem z dnia 25 stycznia 2006 r., sygn. akt 6 II SA 449/02, na podstawie przepisu art. 125 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie ze skargi [...] GmbH z siedzibą w Hamburgu, Niemcy na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia 23 marca 2000 r., Nr Sp. 170/99 w przedmiocie unieważnienia prawa z rejestracji znaku towarowego słownego [...].
WSA uznał za zasadne zawieszenie postępowania argumentując, że nie jest możliwe doręczenie pism sądowych, z uwagi na brak prawidłowego (aktualnego) adresu strony, tj. adresu siedziby Uczestnika postępowania – [...] z siedzibą w Londynie w Wielkiej Brytanii oraz brak reprezentacji tegoż Uczestnika w Polsce.
WSA podkreślił, że pismem z dnia 28 kwietnia 2004 r. wezwał uczestnika postępowania do wskazania pełnomocnika do doręczeń w Polsce. Na skutek wszczętego przez Sąd postępowania reklamacyjnego, pismem z dnia 23 sierpnia 2004 r. PPuP Poczta Polska Rejonowy Urząd Poczty Warszawa-Śródmieście poinformował, iż Administracja Poczty Anglii zwróciła się o dosłanie prawidłowego, pełnego adresu odbiorcy, jednakże Sąd nie dysponuje innym adresem, niż wynikającym z przekazanych przez organ akt administracyjnych.
Następnie WSA pismem z dnia 26 października 2004 r. zwrócił się do pełnomocnika skarżącej o wskazanie dokładnego adresu uczestnika postępowania i uznał, że z przekazanych informacji wynikało, iż uczestnik postępowania jest reprezentowany przez Kancelarię Patentowo-Prawną Dreszer i Wspólnicy sp.j. Sąd wystosował zatem do wskazanego pełnomocnika uczestnika pismo z dnia 12 lipca 2005 r., w którym zwrócił się o nadesłanie stosownego pełnomocnictwa. W odpowiedzi, pismem z dnia 25 lipca 2005 r. rzecznik patentowy Hanna Dreszer - Licheńska poinformowała Sąd, iż uczestnik postępowania nie udzielił jej pełnomocnictwa w niniejszym postępowaniu, jednocześnie wskazując adres siedziby uczestnika, który był już znany Sądowi.
W tym stanie sprawy WSA zawiesił z urzędu postępowanie uznając, że nie jest możliwe doręczenie pism sądowych, z uwagi na brak prawidłowego (aktualnego) adresu strony.
Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie, wnosząc o jego uchylenie w całości oraz o wskazanie najbliższego możliwego terminu rozpoznania sprawy na rozprawie, jak również o rozpoznanie sprawy pod nieobecność Uczestnika zgodnie z art. 107 p.p.s.a. Skarżący zarzucił WSA wydanie zaskarżonego postanowienia z naruszeniem przepisu art. 125 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
W uzasadnieniu zażalenia skarżąca Spółka stwierdziła, że w odpowiedzi na wezwanie Sądu pismem z dnia 2 listopada 2004 r. wskazała aktualny adres uczestnika postępowania, załączając wyciąg z internetowego rejestru Spółek dla Wielkiej Brytanii "[...]", z którego wynika, iż adres siedziby Spółki [...] jest ważny, zaś Sąd uznał, że jest on nieprawidłowy.
Skarżąca podniosła ponadto, iż [...] posiada w Polsce pełnomocnika w sprawach własności przemysłowej, rzecznika patentowego, Hannę Dreszer-Lichańską, zatem należy domniemywać, iż uczestnik postępowania został poinformowany o toczącym się postępowaniu, w związku z czym miał możliwość ustanowienia pełnomocnictwa w tej sprawie.
Skarżąca zarzuciła, iż sprawa niniejsza toczy się od ponad czterech lat podkreślając, że taka przewlekłość postępowania wpływa niekorzystnie na interesy Spółki [...], która nie może korzystać swobodnie z zarejestrowanych na swoją rzecz znaków towarowych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie złożone w niniejszej sprawie należy uznać za zasadne.
Zgodnie z treścią przepisu art. 125 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli na skutek braku lub wskazania złego adresu skarżącego lub niewykonania przez skarżącego innych zarządzeń nie można nadać sprawie dalszego biegu.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w niniejszej sprawie Sąd poprzestał na nałożeniu obowiązku na skarżącą Spółkę ustalenia adresu uczestnika postępowania, nie pouczając strony o możliwości złożenia wniosku o ustanowienia kuratora w postępowaniu sądowym, o której to instytucji mowa w przepisach art. 78 i 79 p.p.s.a. Wydając postanowienie o zawieszeniu postępowania sądowego, bez uprzedniego podjęcia powyższej czynności, które umożliwiłyby stronie udział w postępowaniu sądowym, Sąd I instancji naruszył w/w przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Należy zatem uznać, że postanowienie o zawieszeniu postępowania sądowego w niniejszej sprawie zostało wydane przez WSA przedwcześnie.
Wymaga podkreślenia, że regulacja dotycząca instytucji kuratora, jak również instytucja zawieszenia postępowania sądowego, w tym powołana przez Sąd I instancji przesłanka braku możliwości nadania sprawie dalszego biegu, jest podobnie uregulowana w postępowaniu cywilnym (art. 177 § 1 pkt 6 k.p.c.). Zgodnie z przepisem art. 195 § 1 k.p.c., odpowiednio stosowanym na mocy art. 65 § 2 p.p.s.a., Sąd wezwie stronę do wskazania danych uczestnika postępowania, a w razie potrzeby pouczy o możliwości wystąpienia z wnioskiem o ustanowienie kuratora (por. wyrok SN z dnia 10 czerwca 1997 r., sygn. akt II CKN 326/97, opubl. OSNC 1997/11/183, w którym wyrażono pogląd, że samo niewykonanie przez stronę wezwania sądu przewidzianego w art. 195 § 1 k.p.c., nie uzasadnia zawieszenia postępowania na podstawie art. 177 § 1 pkt 6 k.p.c.).
W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony został pogląd, który Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela, że przesłanka zawieszenia postępowania sądowego wskazana w art. 125 § 1 pkt 3 p.p.s.a. zachodzi wówczas, gdy zostały wyczerpane wymagane w danych okolicznościach czynności Sądu zmierzające do nadania sprawie dalszego biegu, a więc zobowiązanie stron do wskazania adresu uczestnika postępowania, a także w razie potrzeby pouczenie o prawie do złożenia wniosku o ustanowienie kuratora dla osoby nieznanej z miejsca pobytu (por. postanowienie NSA z dnia 10 stycznia 2005 r., sygn. akt OZ 988/04, niepubl.).
Na marginesie tylko należy stwierdzić, że pozostałe wnioski zażalenia nie zasługują na uwzględnienie. Naczelny Sąd Administracyjny nie ma bowiem prawem przewidzianych kompetencji do wyznaczania terminów rozpraw przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, o co wnioskowała skarżąca, gdyż to należy do kompetencji tego właśnie Sądu. Ponadto skarżąca powołując się na treść przepisu art. 107 p.p.s.a., który stanowi, że nieobecność stron lub ich pełnomocników na rozprawie nie wstrzymuje rozpoznania sprawy, pomija zupełnie okoliczność, że przepis ten ma zastosowanie pod warunkiem prawidłowego (skutecznego) doręczenia stronom postępowania zawiadomień o wyznaczeniu rozprawy. Każda ze stron postępowania musi mieć bowiem możliwość podjęcia indywidualnej decyzji o wzięciu udziału w rozprawie przed sądem, zgodnie z konstytucyjną zasadą prawa do sądu, wynikającą z treści art. 45 Konstytucji RP.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie nie znajduje uzasadnienia i na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.