Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 17 lipca 2008 r. odrzucił zażalenie J. J. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 marca 2008 r., odrzucające zażalenie na postanowienie tego Sądu z dnia 21 listopada 2007 r., którym odrzucono zażalenie na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 sierpnia 2007 r., odrzucające zażalenie na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2007 r., którym oddalone zostało zażalenie J.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia [...] stycznia 2007 r., sygn. akt III SA/Kr 1332/05. Tym ostatnio wymienionym postanowieniem Sąd I instancji odrzucił zażalenie na postanowienie tego Sądu z dnia 30 marca 2007 r., odrzucające skargę kasacyjną sporządzoną osobiście przez skarżącego.
W zażaleniu na postanowienie z dnia 17 lipca 2008 r. J.J. wniósł o jego uchylenie, zarzucając, że zostało ono wydane niezgodnie z prawem krajowym i wspólnotowym oraz narusza rażąco podstawowe prawa człowieka.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest niedopuszczalne.
Stosownie do art. 168 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. W postępowaniu przed sądami administracyjnymi środki odwoławcze przysługują od orzeczeń wydanych przez wojewódzkie sądy administracyjne, natomiast orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego, jako ostateczne, nie podlegają zaskarżeniu. Stają się one prawomocne z chwilą ich wydania.
Z tej przyczyny, zażalenie skarżącego na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lipca 2008 r. jest niedopuszczalne i jako takie podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.