Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 26 lutego 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie Z. W. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 września 2008 r. sygn. akt II GZ 71/08 w przedmiocie odrzucenia zażalenia na postanowienie z dnia 20 marca 2008 r. sygn. akt II GZ 71/08. Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] marca 2009 r.
Zażaleniem z dnia 31 marca 2009 r. skierowanym do Sądu Najwyższego za pośrednictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego Z. W. zaskarżył powyższe postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lutego 2009 r. jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu.
Zgodnie z treścią art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) zażalenie przysługuje na postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a nadto na postanowienia wyliczone taksatywnie w tym przepisie (pkt. 1-10). Stosownie do art. 168 § 1 p.p.s.a. orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. Powyższe wskazuje zatem, iż orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego, jako ostateczne, nie polegają zaskarżeniu, albowiem stają się prawomocne z chwilą ich wydania.
Jednocześnie wskazać należy, iż skarżący wniósł powyższy środek w trybie, którego nie przewidują przepisy mające zastosowanie w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, albowiem pismo zostało skierowane do Sądu Najwyższego za pośrednictwem Naczelnego Sadu Administracyjnego.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w związku z art. 197 i art. 198 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.