Uzasadnienie
I
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, postanowieniem objętym zażaleniem odmówił S. M. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w Krakowie z dnia [...] lipca 2015 r., w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry.
Uzasadniając odmowę Sąd I instancji stwierdził, że skarżący nie uprawdopodobnił, że wykonanie decyzji może spowodować skutki określone w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm; dalej: ppsa). Wprawdzie opisał swoją sytuację finansową podając, że posiada miesięczny przychód w wysokości 2.000 zł, a wydatki miesięczne po zsumowaniu wyniosły ok. 1900 zł, jednakże twierdzeń tych nie uwiarygodnił w żaden sposób.
II
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący zarzucając naruszenie art. 61 § 3 ppsa poprzez błędne przyjęcie przez Sąd, że skarżący nie wykazał, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu przez skarżoną decyzję znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, które uzasadniałyby wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i orzeczenie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji bądź uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.
III
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 61 § 3 ppsa, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji prawidłowo ocenił wniosek skarżącego, stwierdzając, że nie zostały wykazane przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w przedmiocie wymierzenia skarżącemu kary pieniężnej w wysokości 12.000 zł.
Skarżący uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji powołał się na to, że z prowadzonej działalności gospodarczej osiąga miesięczny przychód w wysokości 2.000 zł, a wydatki miesięczne po zsumowaniu to ok. 1900 zł. Ponadto w 2004 r. zdiagnozowano u niego ostrą białaczkę szpikową i od tej pory wykonuje co pół roku badania kontrolne, których koszt wynosi ok. 200 zł, dlatego nie może podjąć żadnej dodatkowej pracy fizycznej. W zażaleniu stwierdził, że nie posiada żadnych rezerw pieniężnych, gdyż prowadzenie firmy wymaga ciągłych i wysokich nakładów. Podkreślił, że ewentualny obowiązek zapłaty kary pieniężnej mógłby spowodować istotne pogorszenie sytuacji finansowej jego i jego rodziny. Należy zauważyć, że tych twierdzeń skarżący nie poparł stosownymi dokumentami.
Naczelny Sąd Administracyjny stoi na stanowisku, że skoro sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek, to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku tak, aby przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności, popartych stosownymi dokumentami, pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.
Brak szczegółowych informacji o sytuacji majątkowej nie pozwolił zweryfikować, czy skarżący rzeczywiście nie dysponuje środkami umożliwiającymi pokrycie kwoty orzeczonej kary pieniężnej, a co się z tym wiąże, że wykonanie decyzji wiązałoby się z wyrządzeniem skarżącemu znacznej szkody lub prowadziło do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Sama konieczność uiszczenia przez skarżącego kwoty należności publicznoprawnej określonej zaskarżoną decyzją, bez dokładnego określenia sytuacji majątkowej skarżącego nie może uzasadniać stwierdzenia, że zapłata tej kwoty wpłynie negatywnie na prowadzoną przez skarżącego działalność gospodarczą czy sytuację finansową, a w konsekwencji spowoduje wystąpienie skutków, o których mowa w art. 61 § 3 ppsa. Natomiast oddalenie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie uniemożliwia ponowienia wniosku w razie zmiany okoliczności, co wynika z treści art. 61 § 4 ppsa.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 ppsa w związku z art. 197 § 2 ppsa, orzekł jak w sentencji.