Uzasadnienie
Decyzją z dnia 29 sierpnia 2006 r. nr [...] Urząd Patentowy RP odmówił, po ponownym rozpatrzeniu sprawy, udzielenia W. G. patentu na wynalazek. Decyzję tę doręczono W. G. w dniu 5 września 2006 r. wraz z pouczeniem o trybie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Pismem z dnia 5 października 2006 r. W. G. zwrócił się do Urzędu Patentowego RP o "odroczenie na czas bliżej nieokreślony" rozpatrywania jego sprawy. Powołał się na swoją ciężką sytuację osobistą. Podał, że ze wskazanej przyczyny nie był w stanie skorzystać z prawa do wniesienia skargi do Sądu.
Pismem z dnia 20 października 2006 r., doręczonym stronie 2 listopada 2006 r., Urząd Patentowy RP poinformował, że nie prowadzi dalszego postępowania w sprawie i uznaje wniosek z dnia 5 października 2006 r. za bezprzedmiotowy. Poza tym uznał, że wymienione pismo nie stanowi skargi i udzielił pouczenia o trybie i terminie składania wniosku o przywrócenie terminu.
Pismami nadanymi w urzędzie pocztowym 10 listopada 2006 r. W. G. wniósł skargę na decyzję z dnia 29 sierpnia 2006 r. oraz złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. We wniosku podniósł, że złożył prośbę o odroczenie rozpatrywania sprawy, jednak pouczono go o konieczności zwrócenia się do sądu, co też uczynił.
Postanowieniem z dnia 12 lutego 2007 r., sygn. akt VI SA/Wa 2159/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Jak wynikało z uzasadnienia orzeczenia, Sąd pierwszej instancji przyjął, że przeszkoda do wniesienia skargi, związana z niewiedzą co do tego do jakiego organu należy się zwrócić o odroczenie rozpatrywania sprawy, ustała z chwilą doręczenia skarżącemu pisma Urzędu Patentowego RP z dnia 20 października 2006 r. Ponieważ wniosek o przywrócenie terminu złożono po upływie siedmiu dni od tej daty, przekroczono termin określony w art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a.
W zażaleniu na to postanowienie W. G. podniósł, że pismem nadanym 5 października 2006 r. wnosił o odroczenie rozpoznawania sprawy z uwagi na ciężką sytuację osobistą jak i oświadczył, że nie zgadza się z decyzją ostateczną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie mimo nieprecyzyjnego sformułowania.
Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela stanowiska Sądu pierwszej instancji, który przeszkody uniemożliwiającej skarżącemu wniesienie skargi dopatruje się w braku wiedzy co do tego w jakim trybie należałoby składać wnioski umożliwiające "odroczenie rozpatrywania sprawy". Uszło uwadze Sądu, że w piśmie z dnia 5 października 2006 r. skarżący wyraźnie określił przeszkodę w postaci ciężkiej sytuacji osobistej oraz, że we wniosku, w którym jednoznacznie domagał się przywrócenia terminu, nawiązał do tego pisma stwierdzając, że przesyła prośbę (taką jak w piśmie kierowanym do Urzędu Patentowego RP) do sądu i powołując się tym samym na wskazywaną wcześniej przeszkodę. Przy braku ustaleń co do tego czy wskazywana przez skarżącego przeszkoda ustała i kiedy stan taki ewentualnie nastąpił, brak podstaw do przyjęcia, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony po upływie siedmiodniowego terminu z art. 86 § 1 p.p.s.a.
Rozważenia wymaga ponadto charakter procesowy pisma kierowanego przez skarżącego do Urzędu Patentowego RP w dniu 5 października 2006 r. Jeśli przyjąć, że pismo to stanowi wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, złożony zgodnie z art. 87 § 3 p.p.s.a. za pośrednictwem organu, który wydał decyzję, dotknięty usuwalnym brakiem formalnym w postaci niewniesienia skargi (art. 87 § 4 p.p.s.a.), to wniosek taki byłby przedwczesny jako wniesiony przed upływem terminu do dokonania czynności, z tym jednak, że o takiej wadzie wniosku należałoby stronę działającą bez profesjonalnego pełnomocnika pouczyć w trybie art. 6 p.p.s.a. Uznanie, że pismo stanowiło wniosek o przedłużenie terminu do wniesienia skargi skutkowałoby niedopuszczalnością wniosku, gdyż terminy procesowe nie mogą być przedłużane (art. 84 p.p.s.a. dopuszcza jedynie przedłużanie terminów sądowych). Wymagają usunięcia poważne wątpliwości co do tego czy omawiane pismo stanowi skargę. Co prawda nie ma racji skarżący, że w piśmie zawarł stwierdzenia jednoznacznie wskazujące, iż nie zgadza się z decyzją. Niemniej jednak nie można wykluczyć interpretacji, że wyraził jednak wolę zakwestionowania rozstrzygnięcia, co doprecyzował skutkiem zapoznania się z pismem Urzędu Patentowego RP. Wyjaśnianie wskazanych wątpliwości wykracza poza granice postępowania zażaleniowego.
Z wymienionych powodów uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.