Uzasadnienie
Objętym zażaleniem postanowieniem z dnia 1 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odmówił C. G. spółce z o.o. w W. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi tej spółki na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] listopada 2013 r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie umorzenia postępowania w przedmiocie wydania zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach.
Sąd I instancji wskazał, że skarżąca spółka we wniesionym wniosku o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie jej od kosztów sądowych wskazała, że obecnie nie posiada żadnych środków finansowych, które pozwoliłyby jej pokryć koszty opłaty od skargi. Zamknięte zostały należące do spółki salony gier, a znajdujące się w nich automaty ze znajdującą się w nich gotówką zostały zabezpieczone. Wysokość kapitału zakładowego, majątku lub środków finansowych wynosił 4.000.000 złotych, wartość środków trwałych to kwota 5.841.741,70 złotych zaś wartość zysków lub strat za ostatni rok obrotowy według bilansu wynosił 4.341.561,56 złotych.
Sąd I instancji odmawiając przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie stwierdził, że skarżąca nie wykazała, iż nie posiada dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania sądowego. Sąd wskazał, że wnioskodawczyni nie podjęła próby wykazania zasadności wniosku, albowiem nie przesłał na wezwanie Sądu żądanych dokumentów obrazujących jej sytuację majątkowa czym uniemożliwiła poczynienie ustaleń wypełnienia przesłanki określonej w art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.).
C. G. Spółka z o.o. w W. zażaleniem zaskarżyła postanowienie Sądu I instancji zarzucając mu naruszenie art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., poprzez błędną ocenę dołączonych do wniosku dokumentów i nieuprawnione przyjęcie, że skarżąca nie wykazała, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.
Podnosząc te zarzuty spółka wniosła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw, albowiem ocena wniosku skarżącej o przyznanie jej prawa pomocy, jakiej dokonał Sąd I instancji była prawidłowa.
Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 p.p.s.a. osobie prawnej prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym, a więc obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Przywołana treść art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. wyraźnie wskazuje, że to na stronie domagającej się przyznania jej prawa pomocy ciąży obowiązek wykazania swojej sytuacji materialnej i możliwości płatniczych dające podstawy do uznania, że nie jest ona w stanie partycypować w ponoszeniu kosztów postępowania sądowoadministracyjnego w pełnej wysokości. Inicjatywa dowodowa w zakresie wykazania podniesionych we wniosku okoliczności spoczywa przede wszystkim na stronie występującej z żądaniem udzielenia jej prawa pomocy. Przepis art. 255 p.p.s.a. przewiduje możliwość przejęcia inicjatywy dowodowej przez sąd, wyłącznie jednak w sytuacji gdy oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych. Przywołany przepis również nakłada na stronę obowiązek przedłożenia w zakreślonym terminie dodatkowych oświadczeń lub dokumentów źródłowych dotyczących jej stanu majątkowego i dochodów.
W niniejszej sprawie skarżąca spółka zarządzeniem z dnia 20 marca 2014 r. wezwana została w terminie 14 dni do przedłożenia zeznań podatkowych za 2012 i 2013 r., rocznego sprawozdania finansowego spółki za wymienione lata, dokumentu wskazującego na wysokość osiągniętego dochodu w 2014 r., wyciągów z rachunków bankowych za okres 3 miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz dokumentów wskazujących na pozbawienie spółki całego majątku, zamknięcia salonów gry oraz zabezpieczenia automatów wraz ze znajdującą się w nich gotówką. Skarżąca nie przedłożyła żadnego w z wymienionych dokumentów. W takim stanie sprawy trafnie Sąd I instancji stwierdził, że nie było podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącej o przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie jej od kosztów sądowych. Ocena ta jest tym bardziej trafna, że strona skarżąca po doręczeniu jej zarządzenia z dnia 20 marca 2014 r., a przed wydaniem zaskarżonego postanowienia miała możliwość uzupełnienia swojego wniosku o dokumenty wymienione w tym zarządzeniu.
Postanowienie Sądu I instancji poprzedzone było, bowiem postanowieniem referendarza sądowego z dnia 16 maja 2014 r., od którego strona wniosła sprzeciw, a który poza argumentacją o zasadności przyznania spółce prawa pomocy, zawartą w jego uzasadnieniu nie zawierał jakichkolwiek dokumentów źródłowych mających tę argumentację poprzeć.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.