Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 18 lipca 2017 r., sygn. akt VI SA/Wa 1878/16 odrzucił skargę kasacyjną "A." Spółka jawna z siedzibą we W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 marca 2017 r., sygn. akt VI SA/Wa 1787/16.
W uzasadnieniu wskazano, że ww. wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę "A." Spółka jawna z siedzibą we W. (dalej: skarżąca lub spółka) na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych z dnia [...] sierpnia 2016 r.
Skarżąca reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Wraz ze skargą kasacyjną pełnomocnik przedłożył pełnomocnictwo z dnia 4 lutego 2013 r. oraz wydruk komputerowy odpowiadający odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców (stan na dzień 15 maja 2017 r. - ostatnia zmiana z dnia 2 czerwca 2016 r.). W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 maja 2017 r., pismem z dnia 26 maja 2017 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej, braku formalnego skargi kasacyjnej, poprzez złożenie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, ewentualnie pobranego w oparciu o art. 4 ust. 4aa ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 168 poz. 1186 - dalej: ustawa o KRS) - wydruku komputerowego - celem wykazania sposobu reprezentacji spółki w dniu udzielenia pełnomocnictwa z 4 lutego 2013 r. Jednocześnie zobowiązano pełnomocnika skarżącej do złożenia wniosku o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy oraz uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. Wezwanie wraz z odpisem zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 30 maja 2017 r.
Przy piśmie z dnia 30 maja 2017 r. pełnomocnik skarżącej przedłożył wydruk komputerowy pobrany ze strony internetowej Ministerstwa Sprawiedliwości, odpowiadający odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców (stan na dzień 30 maja 2017 r. - ostatnia zmiana 2 czerwca 2016 r.). W treści pisma zamieścił wniosek o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie wraz z odpisem dla pełnomocnika organu.
WSA stwierdził, że pełnomocnik skarżącej w sposób jednoznaczny został wezwany do przedłożenia dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie do udzielenia pełnomocnictwa w imieniu spółki. Z treści wezwania jasno bowiem wynikało, jakich dokumentów, potwierdzających uprawnienie do udzielenia pełnomocnictwa w imieniu spółki, oczekiwał Sąd. Natomiast przesłany przez stronę dokument nie obejmował swym zakresem istotnego dla sprawy okresu, tj. daty udzielenia pełnomocnictwa. Udzielenie pełnomocnictwa nastąpiło w dniu 4 lutego 2013 r. (data na pełnomocnictwie), tj. trzy lata wcześniej niż data ostatniej zmiany (6 czerwca 2016 r.) uwidoczniona na nadesłanej informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców załączonej do skargi kasacyjnej, czy też nadesłanej przy piśmie z 30 maja 2017 r. Tym samym należało uznać, że pełnomocnik nie potwierdził, iż w dniu wnoszenia środka zaskarżenia był prawidłowo umocowany przez spółkę do jej reprezentacji.
Skarżąca wniosła zażalenie na ww. postanowienie Sadu I instancji wnosząc o jego uchylenie. Zdaniem autora zażalenia odrzucenie skargi kasacyjnej jest bezzasadne i przedwczesne, ponieważ powinno być poprzedzone wezwaniem do usunięcia braków formalnych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 2016 ze zm. - dalej p.p.s.a.) wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Stosowanie zaś do art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy albo organ osoby prawnej oraz jednostki organizacyjnej mającej zdolność sądową ma obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności. Brak w tym zakresie jest brakiem formalnym, uzupełnianym w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a.
W myśl art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Stosownie natomiast, jak wcześniej wskazano, treść art. 29 p.p.s.a. nakazuje, aby przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, wykazały swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Przepisy te regulują istotne kwestie procesowe. Po pierwsze właściwe ich zastosowanie daje sądowi administracyjnemu pewność, że dana osoba lub pełnomocnik są rzeczywiście upoważnieni do dokonania konkretnej czynności, po drugie stanowi gwarancję dla strony, iż będzie należycie reprezentowana w toczącym się postępowaniu (por. postanowienie NSA z dnia 12 lipca 2017 r., sygn. akt II GZ 537/17). Analizowane przepisy nabierają szczególnego znaczenia zwłaszcza jeśli weźmie się pod uwagę jak poważne konsekwencje mogą wystąpić gdyby nie interpretować ich w sposób ścisły (art. 183 § 2 pkt 2 p.p.s.a. oraz art. 271 pkt 2 p.p.s.a. – nienależyta reprezentacja strony, której przejawem jest działanie w jej imieniu nieumocowanej osoby, stanowi przesłankę do wznowienia postępowania z powodu jego nieważności).
Żaden przepis ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wymaga, aby dokumentem, o którym mowa w art. 29 tej ustawy był wyłącznie pełny odpis z Krajowego Rejestru Sądowego. Istotą takiego dokumentu nie jest spełnienie określonych kryteriów odnośnie jego formy prawnej, lecz wykazanie podmiotu umocowanego do udzielenia w spółce pełnomocnictwa. Decydujące znaczenie ma treść takiego dokumentu, a nie jego forma (por. postanowienie NSA z dnia 10 września 2013 r., sygn. akt II GSK 1541/13).
W rozpoznawanej sprawie zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VI z dnia 23 maja 2017 r. o uzupełnienie braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez złożenie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii odpisu z KRS, ewentualnie pobranego w oparciu o art. 4 ust. 4aa ustawy o KRS - wydruku komputerowego - celem wykazania sposobu reprezentacji spółki w dniu udzielenia pełnomocnictwa z dnia 4 lutego 2013 r. - zostało jasno i precyzyjnie sformułowane. Z treści wezwania jasno zatem wynikało, jakich dokumentów, potwierdzających uprawnienie do udzielenia pełnomocnictwa w imieniu spółki, oczekiwał Sąd I instancji. Strona w odpowiedzi przedłożyła wydruk komputerowy pobrany ze strony internetowej Ministerstwa Sprawiedliwości, odpowiadający odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców (stan na dzień 30 maja 2017 r. - ostatnia zmiana 2 czerwca 2016 r.), zatem nie był to dokument, o który została wezwana, bowiem nie obejmował swym zakresem istotnego dla sprawy okresu, tj. daty udzielenia pełnomocnictwa.
Jak słusznie wskazał Sąd I instancji udzielenie pełnomocnictwa nastąpiło w dniu 4 lutego 2013 r. (data na pełnomocnictwie), tj. trzy lata wcześniej niż data ostatniej zmiany (6 czerwca 2016 r.) uwidoczniona na nadesłanej informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców załączonej do skargi kasacyjnej, czy też nadesłanej przy piśmie z 30 maja 2017 r. Tym samym należało uznać, że pełnomocnik nie potwierdził, iż w dniu wnoszenia środka zaskarżenia był prawidłowo umocowany przez spółkę do jej reprezentacji.
W sytuacji zasygnalizowanego w wezwaniu braku w przedstawionym zakresie, na skarżącej ciążył obowiązek zastosowania się do wezwania Sądu i przedłożenia stosownego dokumentu określającego umocowanie do działania w imieniu spółki przez określoną osobę. Skoro zatem skarga kasacyjna zawierała braki formalne nieusunięte w zakreślonym terminie, podlegała odrzuceniu stosownie do art. 178 p.p.s.a.
Z przedstawionych powodów, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.